Waarom mogen gescheiden (en hertrouwde) mensen geen hostie?

Vraag van verschillende leerlingen, collega’s, kennissen,…
communion_3
De vraag is vandaag brandend actueel en ik hoor ze dan ook regelmatig de laatste dagen, niet enkel van leerlingen, maar ook van collega’s en mensen uit mijn omgeving. Wat is nu juist het probleem? Waar wringt het schoentje? Ik probeer het opnieuw zo kort en duidelijk mogelijk uit te leggen. Allereerst moet je eerst 3 essentiële standpunten van de Kerkleer kennen:

  • Overspel is een doodzonde: Nogal logisch voor de meeste mensen, en tot hier is iedereen het meestal ook eens met de Kerk. Je echtgenoot(e) bedriegen kan niet. Al van bij de tien geboden wordt erop gehamerd dat het een ernstige overtreding is van God’s wet, maar ook op andere plaatsen in de Bijbel, zoals bij het verhaal van de boetvaardige zondares (Joh 8, 1-11), wordt er stelling genomen tegen overspel.
  • Het huwelijk is onontbindbaar: Katholieken mogen dus niet scheiden. Het kerkelijke huwelijk wordt pas ontboden bij het overlijden van een van de partners. Daarvoor baseert de Kerk zich opnieuw op de bijbel, waarin staat dat wat God verbindt, de mens niet kan scheiden (Mt 19,6). Wie toch een wettelijke scheiding aanvraagt, zal dus kerkelijk nog steeds getrouwd zijn. Dit brengt met zich mee dat wanneer een van de partners uit een kerkelijk huwelijk een nieuwe partner heeft, hij dus zijn eerste partner bedriegt. Ook dit kunnen we heel duidelijk terug vinden in de bijbel (Mt 5, 32).
  • Enkel wie in staat van genade is, kan te communie gaan: Dat wil zeggen dat enkel wie vrij is van doodzonde een hostie mag ontvangen tijdens de mis. Wie een doodzonde heeft begaan, door overspel te plegen, mag de hostie dus niet ontvangen. Dezelfde regel geldt overigens ook voor anderen. Wie nooit naar de mis gaat, steelt of geweld heeft gepleegd is in staat van zonde en daardoor uitgesloten van de communie. Ook deze regel vindt zijn oorsprong in de Bijbel (1Kor 11,27). Voor katholieken is de hostie dan ook meer dan zomaar een stukje brood, het is écht het Lichaam van Christus. Gelukkig hoeft de staat van zonde niet definitief te zijn en is er verlossing mogelijk door het sacrament van de biecht. Wie zijn zonden oprecht opbiecht kan opnieuw tot de staat van genade komen en weer de hostie ontvangen. Dit veronderstelt dan natuurlijk wel dat men de zonde achter zich heeft gelaten.

Wanneer we deze drie elementen optellen komen we dus bij ons antwoord. Een relatie met een nieuwe partner wordt aanzien als overspel waardoor de partners in staat van doodzonde verkeren. Hierdoor kunnen ze niet te communie. Pas als ze hun nieuwe partner verlaten hebben en biechten kunnen ze ook weer het sacrament van de eucharistie (maw. de hostie) ontvangen. Natuurlijk zijn er enkele nuances aan te brengen zo kan wie gescheiden leeft, maar zonder nieuwe partner door het leven gaat in principe wel nog te communie gaan. Verder zijn er ook koppels waarbij het eerste kerkelijke huwelijk ongeldig is verklaard. Dit eerste huwelijk heeft dan in feite nooit bestaan en wanneer deze mensen dan een “nieuwe partner” huwen, kunnen zij vanzelfsprekend ook te communie gaan.

Alles samen klinken deze regels van de Kerk misschien een beetje hard, maar ze vinden allemaal hun oorsprong terug in de Bijbel. Daarnaast zijn ze er ook om de heiligheid van het huwelijk en van Christus zelf (in de Eucharistie) te beschermen. Wanneer de Kerk zou beslissen om tegen een van de bovenstaande regels in te gaan bestaat het gevaar dat ze afbreuk doet aan hetzij het huwelijk, de bijbel of aan Christus zelf.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat de Kerk oog moet hebben voor gescheiden en hertrouwde mensen, die zich in deze moeilijke situatie bevinden. Het is de taak van de Kerk om, net zoals Christus, deze mensen tegemoet te gaan en te helpen bij hun moeilijke toch om zich opnieuw te verzoenen met Christus.

Advertenties

Wat is een eigenlijk een diaken?

Wat is een eigenlijk een diaken?
David, 7de jaar Thuis en bejaardenzorg BSO

Het zien van een diaken kan soms wel een beetje verwarrend zijn. Hij lijkt op een priester maar heeft niet dezelfde kledij of taken en wat misschien nog vreemder is, is dat hij getrouwd kan zijn.  Is hij dan een halve priester, een protestant misschien of nog iets helemaal anders?  Hoog tijd dus om eens uit te  pluizen wat een diaken nu precies is en wat hij doet.

Kort samengevat is een diaken een gewijde man die helpt om binnen de kerk vieringen te verzorgen en mensen in verschillende noden bij te staan. Diaconie betekent dan ook letterlijk ‘dienst’ of ‘hulp’. Je kan ze herkennen aan de stola die ze schuin over hun schouder dragen (zie foto). Eigenlijk zijn er twee soorten diakens. We hebben de transuent diakens en de permanente diakens.

De transuent diakens zijn eigenlijk overgangsdiakens, die later priester zullen worden. Je wordt niet zomaar priester in één keer, maar je krijgt deze wijding in verschillende stappen zou je kunnen zeggen.  Wie karate doet krijgt ook niet van de eerste keer een zwarte band, maar begint met wit krijgt na een tijd geel , dan oranje, groen, blauw, bruin en dan pas een zwarte band. Bij het priesterschap zijn er 7 wijdingen of stappen, namelijk die van poortwachter, lector, misdienaar, uitdrijver, subdiaken, diaken en tot slot priester. Diaken is dus de voorlaatste wijding voor het priesterschap, in karatevergelijkingen is het transuent diaconaat dus de bruine band als het  priesterschap de zwarte is.

Een permanent diaken is geen tussenstap naar het priesterschap. Wie hiervoor kiest blijft dus diaken. Het gaat net zoals bij priesters ook alleen om mannen en ze moeten net als priesters celibatair leven. In tegenstelling tot het priesterschap kunnen vanaf hun 35 ook getrouwde mannen diaken worden, deze moeten natuurlijk niet celibatair leven, maar ze mogen normaal gezien niet hertrouwen wanneer hun vrouw sterft.

Een diaken helpt de priester bij zijn taken in de parochie of ergens anders. Zo kan hij tijdens de mis voorlezen uit de bijbel of de preek houden. Hij kan ook zelf een gebedsviering leiden en de gewijde hostie uitdelen. Hij mag ook het doopsel uitvoeren en als getuige voor de kerk een huwelijksviering voorgaan. Verder staat hij ten dienste van de gemeenschap en zet hij zich bijvoorbeeld in voor de armen, die zieken of andere mensen in nood. Diakens bestaan dan ook al heel erg lang in de bijbel. Je kan er over de allereerste diakens lezen dat ze als helpers van de apostelen worden aangeduid om de zorg voor de weduwen op zich te nemen, omdat de apostelen het vaak heel erg druk hadden met hun taken op het vlak van geloofsverkondiging en dergelijke.

Samengevat kunnen we het volgende zeggen: Diakens zijn zeker katholiek. Het zijn geen priesters hoewel transuente diakens dat wel zullen worden. Permanente diakens kunnen in tegenstelling tot priesters wel getrouwd zijn, maar blijven dan ook diaken. Hun voornaamste taak is het helpen in de vieringen en dienstbaarheid betonen aan hun medemensen in naam van de Kerk.

Afbeelding

Waarom dopen jullie baby’s ze kiezen er toch niet zelf voor?

Waarom dopen jullie baby’s ze kiezen er toch niet zelf voor?
Esperanza  5 organisatiehulp BSO

Een goeie vraag, die vooral komt van protestantse leerlingen. Ergens zit er wel een waarheid in deze vraag natuurlijk, wanneer we onze kinderen dopen, hebben ze ons daarvoor vanzelfsprekend geen toestemming gegeven. Waarom doen we dit dan eigenlijk? Is dat wel eerlijk tegenover onze kinderen? Ik probeer het uit te leggen.

Wanneer we als ouder iets voor onze kinderen doen, gebeurt dit altijd omdat we van hen houden en omdat we ervan overtuigd zijn dat wat we doen,  goed voor hen is. We geven hen bijvoorbeeld veel liefde, warme kledij,  groenten en vlees, inentingen en alles waarvan wij denken dat ze het nodig hebben om gelukkig te zijn . We doen dat allemaal omdat we denken dat dit goed voor hen is. Nu kan het best zijn dat ze vegetarisch worden, dat ze een andere smaak van kledij krijgen of dat ze inentingen overbodig vinden wanneer ze volwassen zijn.  Dat neemt echter niet weg dat we onze kinderen deze dingen toch willen meegegeven.

Net hetzelfde is het met de kinderdoop. Als katholieken geloven we dat God goed voor ons is en dat Hij ons gelukkig maakt. We geloven dat we door het doopsel helemaal worden opgenomen in de liefde van God en dat het doopsel ons bevrijdt van de macht van de zonde waardoor de weg naar de hemel vrij komt.  Deze liefde en vrijheid willen we dan ook zo snel mogelijk met onze kinderen delen, want we willen dat ook zij gelukkig zijn. Het is dus logischerwijs een plicht voor elke katholieke ouder om zijn kind door het doopsel van dit geluk te laten genieten en hen op te voeden in het geloof. Het is dan ook niet voor niets dat partners tijdens de huwelijksceremonie in de kerk, elkaar niet alleen trouw beloven, maar ook beloven tegenover elkaar en Christus dat ze een gezin zullen stichten en de kinderen katholiek zullen opvoeden.

Het is natuurlijk aan de kinderen zelf om ook later uit eigen naam opnieuw voor God te kiezen. Dat gebeurt ondermeer tijdens het sacrament van het vormsel, maar ook door de keuzes die ze elke dag van hun leven zullen moeten maken. De kinderdoop heeft dus niets met dwang, maar alles met Liefde en vrijheid te maken.

Mogen katholieken niet scheiden?

Mogen katholieken niet scheiden?
Rukiye 5 verzorging BSO

Nee, het kerkelijk huwelijk is geldig en onverbreekbaar totdat één van de twee partners overlijdt. In tegenstelling tot het burgerlijk huwelijk (voor de wet) kan je het kerkelijk huwelijk dus niet verbreken wanneer de partners nog in leven zijn.

Het huwelijk en het gezin dat eruit groeit zijn voor de Kerk heilig en moeten beschermd worden, ze zijn immers de basis van onze samenleving. Ze vormen een veilige en liefdevolle omgeving waarin kinderen geboren worden en kunnen opgroeien. Het huwelijk tussen man en vrouw is verder ook een afbeelding van de liefde tussen God en zijn Kerk. De Kerk doet dan ook alles om de waarde van het huwelijk te beschermen. Wanneer de het huwelijk een tijdelijke overeenkomst zou worden in plaats van iets wat voor altijd bedoeld is, verliest het voor een groot deel zijn waarde. In plaats van een innig verbond tussen twee mensen en God, wordt het dan meer zoals een contract. Een tijdelijke zaken-overeenkomst tussen mensen die, nadat het contract verlopen is, de winst kunnen verdelen onder elkaar en verder gaan.

Om het huwelijk en het gezin te beschermen, zijn er door de Kerk regels opgesteld waaraan moet worden voldaan om over een geldig huwelijk te spreken. Zo moeten de partners bijvoorbeeld vrijwillig huwen, moeten ze hun kinderen katholiek opvoeden, mogen ze geen directe familie zijn van elkaar, mogen ze geen moord gepleegd hebben om met elkaar te trouwen , moeten ze ook lichamelijke trouw beloven en zo verder. Wanneer er aan één van de huwelijksregels niet wordt voldaan, kan er geen sprake zijn van een wettig kerkelijk huwelijk en zal de kerk het huwelijk ook niet laten doorgaan.

Ook achteraf kan het huwelijk ongeldig worden verklaard. Dat kan wanneer naderhand blijkt dat er toch niet aan de voorwaarden werd voldaan op het moment van de huwelijk werd aangegaan of dat een van de partners op voorhand wist dat hij niet aan de voorwaarden zou kunnen voldoen. Dat kan bijvoorbeeld wanneer blijkt dat één van de partners stiekem al getrouwd was met iemand anders. In dat geval heeft het huwelijk eigenlijk nooit wettig bestaan en kunnen we dus ook niet spreken over een scheiding. Vaak noemt men dit ook wel een ‘annulering’. De betrokken ‘partners’ kunnen dan natuurlijk wel nog trouwen voor de Kerk met een andere partner.

Hoewel scheiden dus niet toegestaan is, kan het natuurlijk wel gebeuren dat samenleven met iemand niet meer mogelijk is. Omdat je met twee bent in een huwelijk heb je niet altijd alles in de hand. Het gebeurt soms dat het echt mis gaat en dan kan blijven samenwonen een gevaar vormen voor het welzijn van de partner of de kinderen. In dat geval mogen de partners natuurlijk wel apart gaan wonen, maar het huwelijk blijft dan wel nog van kracht en men kan dan dus niet hertrouwen.

Omdat het huwelijk iets voor altijd is, dwingt het ons om er met zorg en inzet mee om te springen. Op dat vlak kan je het katholieke huwelijk eigenlijk vergelijken met het stenen huis uit het verhaal van de drie biggetjes. Het moet stevig in elkaar zitten en met liefde en veel zorg opgebouwd worden zodat het tegen een stootje kan als de wolf voor de deur staat. Het huisje van stro en het huisje van hout werden in tegenstelling tot het stenen huisje wel snel weggeblazen, omdat de biggetjes er geen tijd in wilden steken of vooral aan hun eigen plezier dachten. Het is dus belangrijk om niet hals over kop aan het huwelijk te beginnen en er samen hard aan te werken, zodat je huwelijk stand houdt wanneer het met problemen wordt geconfronteerd.

images

Waarom zegt de paus dat condooms niet helpen tegen aids?

Waarom zegt de paus dat condooms niet helpen tegen aids?
Robin A. 6 verzorging BSO

Toen we in de klas een documentaire zagen over het aftreden van paus Benedictus XVI, verscheen daarin een fragment waarin Benedictus zei dat condooms niet de oplossing zijn voor het aidsprobleem, maar het probleem zelfs groter maken. Waarom zei hij dat?

Dat is een heel goeie vraag. Het is natuurlijk niet zo dat de paus zou denken dat het condoom geen invloed heeft wanneer iemand met aids vrijt met iemand zonder aids, of dat je een nog ergere vorm van aids zou kunnen krijgen wanneer je een condoom gebruikt. Paus-emeritus Benedictus is echt geen idioot,  zoals de media hem soms afschilderen, maar een erg intelligente priester. Hij heeft in het verleden als professor aan verschillende universiteiten lesgegeven. Wanneer hij zo’n uitspraak doet, is het dus niet onverstandig om na te denken over wat er achter zit.

De Kerk bekijkt het aidsprobleem eigenlijk niet alleen als een puur medisch gegeven. Ze zien het in een groter geheel dat te maken heeft met te manier waarop heel wat mensen in de laatste 50 jaar hun seksualiteit beleven. Aids is hierin volgens de kerk eerder een gevolg dan een oorzaak. Iedereen weet natuurlijk dat als je een gevolg wil aanpakken, je bij de oorzaak moet beginnen. Wanneer je bijvoorbeeld steeds je knieën bezeerd omdat je over de rommel in je kamer valt, zal je moeder je geen kniebeschermers aanbieden om het probleem op te lossen. Ze zal veel eerder zeggen dat je de oorzaak, je rommel dus, moet oplossen door alles op te ruimen. De gevolgen, bezeerde knieën, zullen zich daarna niet meer voordoen.

De Kerk ziet seksualiteit buiten het huwelijk als de grootste oorzaak van het aidsprobleem. Dat kan dan zowel gaan over seksualiteit voor het huwelijk, als over het bedriegen van je partner tijdens het huwelijk. Deze hebben tot gevolg dat mensen tegenwoordig niet meer 1, maar gemiddeld 7(!) sekspartners hebben in hun leven. Dat verhoogt natuurlijk enorm je kans op besmetting met een SOA, zeker als je weet dat elk van deze 7 partners ook nog eens gemiddeld met 7 partners het bed deelden en zo verder.

Deze manier van leven wordt volgens de kerk nu net ondermeer mogelijk gemaakt door het condoom. Het geeft mensen een gevoel van veiligheid. Ze voelen zich beschermd tegen seksueel overdraagbare zieken en ongewenste zwangerschappen en dat zorgt ervoor dat ze nog meer seksueel actief worden en op de duur ook meer risico’s gaan nemen. Hoe meer je vrijt met een condoom hoe hoger de kans dat er eens een keer iets mis loopt. Daarnaast is er nog het morele en emotionele aspect. Seksualiteit wordt vrijblijvender en heeft daardoor ook wat aan waarde verloren. De nadruk ligt niet meer alleen op het uiten van liefde en het stichten van een gezin, maar ligt nu voor een groot deel op het bevredigen van ‘lichamelijke verlangens’. Seksualiteit is voor velen niet meer iets dat wordt bewaard voor de persoon waarmee je de rest van je leven wil delen. Tegelijkertijd blijven veel mensen toch wel met een negatief emotioneel gevoel achter wanneer ze, na zichzelf ook lichamelijk helemaal te hebben gegeven, gekwetst achterblijven na een mislukte relatie.

Er is verder ook nog de seksuele ontrouw die makkelijker is geworden door voorbehoedsmiddelen . Deze ontrouw laat emotioneel nog diepere wonden achter voor zowel de bedrogen partner als andere gezinsleden die erdoor worden getroffen.

De Kerk gelooft dat aids zeer effectief bestreden kan worden door huwelijkse trouw. Wanneer iedereen enkel met zijn echtgenoot(e) het bed deelt kan aids misschien binnen één generatie worden opgelost. Verder biedt het ook een emotionele bescherming. Om deze redenen dat de Kerk gelooft dat het maar heel kortzichtig is om te denken dat condooms het aidsprobleem zullen oplossen. Daarom zegt de paus nu net dat condooms niet het juiste redmiddel zijn in de strijd tegen aids. Ze lossen een gevolg op, maar dragen tegelijkertijd bij aan de oorzaak, waardoor het probleem blijft duren. Natuurlijk ziet de paus wel in dat wanneer iemand met het aids-virus, zich niet kan beheersen en zijn liefde toch lichamelijk wil uiten, hij beter wel een condoom gebruikt. De regel “gij zult niet doden” is een hele belangrijke regel in het geloof en kan natuurlijk ook niet worden ontkend. Verder is de katholieke kerk ook de grootste hulporganisatie ter wereld op het vlak de behandeling van aids-patienten. Toch blijven ze erbij dat condooms zeker niet de meest ideale methode zijn de strijd tegen aids

Uiteindelijk beseft iedereen wel dat het probleem groter is dan enkel het medische aspect. Wanneer je later getrouwd bent zal je er waarschijnlijk de voorkeur aan geven dat je partner je niet bedriegt in plaats dat hij je “veilig” bedriegt. Daarover gaat het uiteindelijk voor de Kerk, ze wil mensen écht gelukkig maken en niet enkel medisch in orde.

imgres

Waarom is de Kerk tegen homo’s

“Waarom is de Kerk tegen homo’s?”

een leerling 5 organisatiehulp BSO

Wel, het zal jullie misschien verbazen, maar dat is Ze niet! God houdt van alle mensen ongeacht hun geaardheid, gevoelens of daden. De liefde van God gaat uit naar alle mensen van Zijn schepping, want in God is geen haat. Het is ook daarom dat de Kerk verplicht is alle mensen in diezelfde liefde op te nemen. Mensen met homoseksuele gevoelens kunnen dus zonder uitzondering katholiek worden en zijn welkom in de Kerk.

De Kerk is dan ook hevig gekant tegen discriminatie of geweld tegenover mensen met homoseksuele gevoelens. In een brief over homoseksualiteit schrijft paus Johannes Paulus II dat het de plicht is van elke katholiek om tegen mogelijke vormen discriminatie of geweld tegenover homoseksuelen te protesteren.

De Kerk maakt wel een onderscheid tussen homoseksuele geaardheid en de praktijk. Ik leg kort het verschil uit. Wanneer een man homoseksueel geaard is, betekent dit dat hij zich aangetrokken voelt tot andere mannen. Daarnaast heb je de homoseksuele praktijk, dit betekent dat je effectief een seksuele relatie aangaat met iemand van hetzelfde geslacht. Dit mag volgens de Kerk niet , omdat het dan gaat over een seksuele handeling die buiten het huwelijk gebeurt. Op dezelfde manier is het ook voor een heterokoppel niet toegestaan om seks te hebben voor het huwelijk. In beide gevallen spreken we dan over een zonde.

Voor de Kerk is het huwelijk een samenlevingsverbond dat voortkomt uit de liefde van één man en één vrouw, waaruit door hun vruchtbaarheid kinderen kunnen voortkomen. In Genesis, het eerste boek van de bijbel lezen we immers dat God de man en de vrouw schept en hen de opdracht geeft zich in liefde voort te planten. Een huwelijk tussen meerdere personen of tussen personen van hetzelfde geslacht, ligt dus niet in de lijn met het Goddelijke plan omtrent het huwelijk en zijn daardoor niet toegestaan.

Natuurlijk is dit een zeer pijnlijke zaak voor mensen die homoseksuele gevoelens hebben. Ze kunnen binnen hun geloof geen relatie aangaan en dat zorgt ongetwijfeld voor een zware emotionele last. Het is zeker niet de bedoeling dat ze dan maar een partner van het andere geslacht zoeken om op deze manier verder te leven. Zo zouden ze niet alleen zichzelf, maar ook hun partner bedriegen en daar wordt niemand gelukkiger van. Toch geloven we in de Kerk dat deze pijn en gemis van liefde een mogelijkheden kunnen zijn om je liefde en dienstbaarheid met God en de brede maatschappij te delen en zo dichter bij God te komen. Het is dan ook van het grootste belang dat de Kerk deze mensen opvangt en samen met hen deze moeilijke weg bewandelt.

442px-Natoire_-_Adam_et_Eve_chassés_du_Paradis_terrestre

Waarom mogen priesters niet trouwen?

“Waarom mogen priesters niet trouwen?”

verschillende leerlingen, TSO en BSO

Het is een vraag die elk jaar terugkomt in elke klas, maar ook op elk familiefeest en op regelmatige basis in de lerarenkamer. Waarom mogen de priesters niet trouwen? Om hen te pesten? Natuurlijk niet.

Het klopt dat over het algemeen priesters niet getrouwd mogen zijn. Wanneer je op televisie getrouwde “priesters” ziet , gaat het dan ook bijna altijd om protestantse dominees (zoals in “7th heaven) of voorgangers uit de anglicaanse kerk (zoals in “keeping up appearances”). Deze behoren dus voor alle duidelijkheid niet tot de katholieke Kerk.

Het ongetrouwde leven van een priester noemen we in de Kerk, het celibaat. Dat betekent niet alleen dat je ongehuwd door het leven gaat, maar ook dat je dus leeft zonder seksualiteit (hierover in een volgende aflevering meer). De oorsprong van het celibaat ligt bij Jezus zelf, die door zijn celibatair leven een voorbeeld gaf van onverdeeld kiezen voor de liefde en dienst aan God. (Wat er ook gezegd mag worden in de Da Vinci code, Jezus had dus geen lief).

Naast het navolgen van Jezus’ voorbeeld zijn er nog andere voordelen aan het celibaat verbonden. Zo kan je jezelf wanneer je geen gezin hebt je ten volle wijden aan je priesterlijke taak. Je moet immers altijd klaarstaan voor de Kerk en de gelovigen.  Wanneer je bijvoorbeeld een peuter hebt die net heeft ontdekt dat hij met de inhoud van zijn luier ook de kamer kan schilderen en je vrouw is even naar de winkel of op haar werk, kan je onmogelijk alles laten vallen om een gelovige de laatste sacramenten te gaan toedienen. Het stelt de priester ook meer in staat om zijn werk in het geheim te doen, zoals dat nodig is, in sommige landen waar het katholieke geloof verboden is.

Vanaf het begin van de Kerk ging de voorkeur uit naar ongetrouwde priesters, ookal was het toen nog niet verplicht. Later in het jaar 325 werd wel bepaald dat priesters niet meer mochten huwen nadat ze priester geworden waren. Maar ze bleven dus nog wel getrouwd als ze dat op het moment van hun wijding al waren. Uiteindelijk besliste Paus Leo de Grote tijdens zijn pontificaat (440-461) dat priesters celibatair moesten leven.

Tot slot zijn er nog enkele uitzonderingen op de celibaatregel. Zo kunnen priesters uit de Oosterse katholieke Kerk, die je bijvoorbeeld terugvindt in Libanon en Palestina, nog altijd trouwen als ze dit voor hun wijding doen, deze priesters kunnen dan wel geen bisschop worden. Een tweede uitzondering is die van de protestantse dominees die bekeren naar het katholieke geloof en dan priester worden. Ook zij mogen getrouwd blijven.

Pater_Schmitt_in_kerk_Hemelstraat

“Kan ik voor de kerk trouwen als mijn vriendje niet gedoopt is?”

“Kan ik voor de kerk trouwen als mijn vriendje niet gedoopt is?”
Kelly en Lindsey “den tweeling” 6 verzorging BSO

Ik krijg deze vraag wel vaker van leerlingen, het antwoord is eigenlijk niet zo eenvoudig. Om te beginnen moet je weten dat het huwelijk voor de kerk een sacrament is. Dat betekent ondermeer dat je  bij een kerkelijk huwelijk een bijzondere kracht  (genade) van Christus krijgt, om je bij te staan in het huwelijk. Nu is het echter zo dat je enkel een sacrament kan ontvangen, wanneer je gedoopt bent. Als je zou trouwen met iemand die ongedoopt is, kan hij of zij deze genade dus niet ontvangen. Tijdens de huwelijksviering verklaar trouwens je tegenover God dat je elkaar trouw zal zijn in de liefde, tot de dood je scheidt. Eigenlijk zijn er dus niet twee personen verbonden bij het huwelijk, maar drie, want ook Christus speelt een rol.  Wanneer nu je vriend niet in Christus gelooft gaat het evenwicht binnen dit “trio” verloren.

Ook buiten deze geloofs-argumenten is een huwelijk met iemand van een ander of geen geloof niet aan te raden.  Het brengt immers heel veel praktische problemen met zich mee. In welk geloof zal je de kinderen opvoeden? Zal je man het respecteren als je je kinderen wil dopen, zoals dat verplicht is? Zal je man het respecteren als je naar de kerk gaat op zondag? Zou je man kiezen voor abortus als blijkt dat jullie kindje aan het down-syndroom (mongolisme) zou lijden? Respecteert je man jouw keuzes in verband met vasten, voorbehoedsmiddelen, euthanasie, … Allemaal thema’s waarop katholieken een duidelijk visie hebben. Het zijn dingen die soms van minder belang lijken aan het begin van een relatie, maar tijdens je leven kunnen ze als een berg tussen jouw en je echtgenoot in komen te staan.

De Kerk kent deze problemen en raadt het daarom erg af om te huwen met iemand die niet gedoopt is. In uitzonderlijke gevallen kan de bisschop echter wel de toestemming geven om dit huwelijk aan te gaan. Maar zoals je hierboven al kon lezen zal dit huwelijk enkel gelden als een verbintenis en niet als sacrament.

Wanneer je dus toch zou kiezen voor een kerkelijk huwelijk met iemand die niet gedoopt is,  is het aan te raden dat je eerst heel duidelijk met je partner bespreekt hoe jij en de kerk denken over deze verschillende thema’s. Het zal  zorgen voor meer duidelijkheid en meer slaagkans voor jullie relatie. Uiteindelijk wil de kerk gewoon hetzelfde als jou en je man en dat is dat jullie samen, je hele leven lang gelukkig kan zijn met elkaar.

Tot slot kan je echtgenoot er natuurlijk voor kiezen om katholiek te worden, wanneer hij overtuigd is van de waarheid en kracht van het geloof. In dat geval heb je niet enkel een huwelijk te vieren maar ook een doopsel, eerste communie én een vormsel. Dat wordt zonder twijfel een beestig feestje!

Afbeelding