Tellen de sacramenten wel als je ze krijgt van een zondige priester?

Tellen de sacramenten wel als je ze krijgt van een zondige priester?
Vicky 7 Organisatie-assistentie, bso

Wanneer ik in een les over het priesterschap vertelde dat priesters celibatair moeten leven,  kreeg ik deze opnieuw goeie vraag. Vicky vertelde me dat ze haar vormsel had gekregen van een priester.
Hoewel het vormsel op zich moet worden toegediend door een bisschop, hoeft dit op zich geen probleem te zijn, want in nood mag de bisschop ook aan een priester de toestemming geven om het vormsel toe te dienen. Waarschijnlijk was dat dus ook hier het geval. Wat bij Vicky echter meer op de maag lag was dat het een priester was waarvan achteraf bleek dat hij toch een relatie had. Vicky vroeg zich dus bezorgd af of  haar vormsel eigenlijk nog wel geldig was, als haar vormheer in zonde had geleefd wanneer deze haar het vormsel had toegediend. Met andere woorden, tellen sacramenten nog als we ze krijgen van een zondige priester?

Gelukkig heeft de Kerk goed nieuws voor Vicky. De geldigheid van de sacramenten hangt niet af van de “heiligheid” van de bedienaar (=de persoon van wie je het sacrament “krijgt”). Ze zijn dus ook geldig als ze door een priester of bisschop die in staat van zonde is, worden toegediend. Dit komt omdat de kracht van de sacramenten niet van de heiligheid van de priester afkomstig is, maar uit de heiligheid van Christus komt, die in de priester werkt. De kracht is dus niet van de priester zelf, maar van Christus afkomstig. Zolang de priester de bedoeling had om het sacrament toe te dienen zoals de Kerk dat doet, is het sacrament geldig, ongeacht zijn eigen zondigheid.

Je zou het een heel klein beetje kunnen vergelijken met iemand die een lening gaat vragen in de bank. Deze lening kan hij dan verkrijgen via een medewerker van de bank die alles voor hem in orde brengt. Het geld is echter afkomstig van de bank zelf en niet van de medewerker in kwestie. Het zou dus best kunnen dat de medewerker zelf heel wat schulden heeft, maar dat heeft geen invloed op de lening die jij met de bank afsluit.

Dat de sacramenten niet afhankelijk zijn van de heiligheid van de priester, wil natuurlijk niet zeggen dat priesters niet hun uiterste best moeten doen om toch heilig te leven. Het is niet alleen hun plicht als katholiek, maar ze vervullen bovendien ook nog een voorbeeldfunctie. Ze zijn de herders van hun kudde die bestaat uit de parochianen . Een slechte priester kan niet alleen zijn parochie, maar ook de hele Kerk ernstige schade toebrengen, denk  bijvoorbeeld maar aan de schade die door pedofiele priesters werd aangebracht.

Samengevat kunnen we dus stellen dat ook sacramenten van zondige priesters geldig zijn. De priester geeft het sacrament niet uit eigen kracht, maar als vertegenwoordiger van Christus die van Hem de kracht gekregen heeft deze sacramenten toe te dienen.  Toch blijft het de verantwoordelijkheid van elke katholiek en van de priester in het bijzonder, om een waardige vertegenwoordiger van de Kerk en Jezus te zijn, door een goed en heilig leven te leiden.

Afbeelding

Wat is een eigenlijk een diaken?

Wat is een eigenlijk een diaken?
David, 7de jaar Thuis en bejaardenzorg BSO

Het zien van een diaken kan soms wel een beetje verwarrend zijn. Hij lijkt op een priester maar heeft niet dezelfde kledij of taken en wat misschien nog vreemder is, is dat hij getrouwd kan zijn.  Is hij dan een halve priester, een protestant misschien of nog iets helemaal anders?  Hoog tijd dus om eens uit te  pluizen wat een diaken nu precies is en wat hij doet.

Kort samengevat is een diaken een gewijde man die helpt om binnen de kerk vieringen te verzorgen en mensen in verschillende noden bij te staan. Diaconie betekent dan ook letterlijk ‘dienst’ of ‘hulp’. Je kan ze herkennen aan de stola die ze schuin over hun schouder dragen (zie foto). Eigenlijk zijn er twee soorten diakens. We hebben de transuent diakens en de permanente diakens.

De transuent diakens zijn eigenlijk overgangsdiakens, die later priester zullen worden. Je wordt niet zomaar priester in één keer, maar je krijgt deze wijding in verschillende stappen zou je kunnen zeggen.  Wie karate doet krijgt ook niet van de eerste keer een zwarte band, maar begint met wit krijgt na een tijd geel , dan oranje, groen, blauw, bruin en dan pas een zwarte band. Bij het priesterschap zijn er 7 wijdingen of stappen, namelijk die van poortwachter, lector, misdienaar, uitdrijver, subdiaken, diaken en tot slot priester. Diaken is dus de voorlaatste wijding voor het priesterschap, in karatevergelijkingen is het transuent diaconaat dus de bruine band als het  priesterschap de zwarte is.

Een permanent diaken is geen tussenstap naar het priesterschap. Wie hiervoor kiest blijft dus diaken. Het gaat net zoals bij priesters ook alleen om mannen en ze moeten net als priesters celibatair leven. In tegenstelling tot het priesterschap kunnen vanaf hun 35 ook getrouwde mannen diaken worden, deze moeten natuurlijk niet celibatair leven, maar ze mogen normaal gezien niet hertrouwen wanneer hun vrouw sterft.

Een diaken helpt de priester bij zijn taken in de parochie of ergens anders. Zo kan hij tijdens de mis voorlezen uit de bijbel of de preek houden. Hij kan ook zelf een gebedsviering leiden en de gewijde hostie uitdelen. Hij mag ook het doopsel uitvoeren en als getuige voor de kerk een huwelijksviering voorgaan. Verder staat hij ten dienste van de gemeenschap en zet hij zich bijvoorbeeld in voor de armen, die zieken of andere mensen in nood. Diakens bestaan dan ook al heel erg lang in de bijbel. Je kan er over de allereerste diakens lezen dat ze als helpers van de apostelen worden aangeduid om de zorg voor de weduwen op zich te nemen, omdat de apostelen het vaak heel erg druk hadden met hun taken op het vlak van geloofsverkondiging en dergelijke.

Samengevat kunnen we het volgende zeggen: Diakens zijn zeker katholiek. Het zijn geen priesters hoewel transuente diakens dat wel zullen worden. Permanente diakens kunnen in tegenstelling tot priesters wel getrouwd zijn, maar blijven dan ook diaken. Hun voornaamste taak is het helpen in de vieringen en dienstbaarheid betonen aan hun medemensen in naam van de Kerk.

Afbeelding

Mag een priester zichzelf bevredigen?

Mag een priester zichzelf bevredigen?

Khadija 6 organisatiehulp

Zoals jullie misschien al wisten moet een priester celibatair leven (waarom dat zo is, lees je hier). Dit houdt in dat hij dus niet mag huwen. Maar hoe zit het dan met seksualiteit op zich en verder met zelfbevrediging? Khadija was dan wel de eerste die me deze vraag stelde maar zeker niet de laatste, elk jaar komt deze vraag meermaals terug.

Wel, volgens de katholieke Kerk kan je de seksualiteit nooit los zien van het huwelijk en de daarbij horende liefde. Elke vorm van seksualiteit buiten het huwelijk is dus niet toegestaan. Dat geldt zowel voor priesters als voor gehuwde koppels. Het kadert allemaal in de leer van de kuisheid. Deze stelt dat wanneer seksualiteit gescheiden wordt van de liefde het zijn heiligheid verliest. Uiteindelijk draait ze dan alleen nog maar om bevrediging van je eigen lusten. Onder onkuisheid verstaat de Kerk dan alles wat daarbuiten valt zoals: pornografie, prostitutie, zelfbevrediging en verder ook seks buiten of voor het huwelijk, homoseksuele handelingen, gedwongen seksualiteit en andere vormen van ontucht.

Een priester moet dus net zoals iedereen kuis leven. Omdat hij omwille van zijn celibaat niet gehuwd is, houdt dit dus ook in dat hij moet leven zonder seksualiteit. Dat is zeker niet vanzelfsprekend, ook priesters zijn mensen en voor iedere mens is het een opdracht om zijn lichamelijke lusten te beheersen. Wanneer iemand zich overgeeft aan zelfbevrediging, is deze beheersing er zeker niet. Seksuele bevrediging wordt dan een doel op zich, waarbij elke vorm van liefde is verdwenen. Op de duur kan het zelfs een dwangmatige handeling of verslaving worden. Het celibaat is er ondermeer om de priester vrij te maken om zich 100% voor God te kunnen geven. De drang naar zelfbevrediging zou deze vrijheid in de weg staan en is bovendien een zonde tegen de kuisheid.

Hoewel leven zonder seksualiteit zeker niet gemakkelijk is, is het ook zeker niet onmogelijk. Dat zegt zelfs de moderne filosoof Etienne Vermeersch en deze kunnen we zeker niet beschuldigen om pro-katholieke sympathieën.

Afbeelding

Waarom mogen priesters niet trouwen?

“Waarom mogen priesters niet trouwen?”

verschillende leerlingen, TSO en BSO

Het is een vraag die elk jaar terugkomt in elke klas, maar ook op elk familiefeest en op regelmatige basis in de lerarenkamer. Waarom mogen de priesters niet trouwen? Om hen te pesten? Natuurlijk niet.

Het klopt dat over het algemeen priesters niet getrouwd mogen zijn. Wanneer je op televisie getrouwde “priesters” ziet , gaat het dan ook bijna altijd om protestantse dominees (zoals in “7th heaven) of voorgangers uit de anglicaanse kerk (zoals in “keeping up appearances”). Deze behoren dus voor alle duidelijkheid niet tot de katholieke Kerk.

Het ongetrouwde leven van een priester noemen we in de Kerk, het celibaat. Dat betekent niet alleen dat je ongehuwd door het leven gaat, maar ook dat je dus leeft zonder seksualiteit (hierover in een volgende aflevering meer). De oorsprong van het celibaat ligt bij Jezus zelf, die door zijn celibatair leven een voorbeeld gaf van onverdeeld kiezen voor de liefde en dienst aan God. (Wat er ook gezegd mag worden in de Da Vinci code, Jezus had dus geen lief).

Naast het navolgen van Jezus’ voorbeeld zijn er nog andere voordelen aan het celibaat verbonden. Zo kan je jezelf wanneer je geen gezin hebt je ten volle wijden aan je priesterlijke taak. Je moet immers altijd klaarstaan voor de Kerk en de gelovigen.  Wanneer je bijvoorbeeld een peuter hebt die net heeft ontdekt dat hij met de inhoud van zijn luier ook de kamer kan schilderen en je vrouw is even naar de winkel of op haar werk, kan je onmogelijk alles laten vallen om een gelovige de laatste sacramenten te gaan toedienen. Het stelt de priester ook meer in staat om zijn werk in het geheim te doen, zoals dat nodig is, in sommige landen waar het katholieke geloof verboden is.

Vanaf het begin van de Kerk ging de voorkeur uit naar ongetrouwde priesters, ookal was het toen nog niet verplicht. Later in het jaar 325 werd wel bepaald dat priesters niet meer mochten huwen nadat ze priester geworden waren. Maar ze bleven dus nog wel getrouwd als ze dat op het moment van hun wijding al waren. Uiteindelijk besliste Paus Leo de Grote tijdens zijn pontificaat (440-461) dat priesters celibatair moesten leven.

Tot slot zijn er nog enkele uitzonderingen op de celibaatregel. Zo kunnen priesters uit de Oosterse katholieke Kerk, die je bijvoorbeeld terugvindt in Libanon en Palestina, nog altijd trouwen als ze dit voor hun wijding doen, deze priesters kunnen dan wel geen bisschop worden. Een tweede uitzondering is die van de protestantse dominees die bekeren naar het katholieke geloof en dan priester worden. Ook zij mogen getrouwd blijven.

Pater_Schmitt_in_kerk_Hemelstraat