Qmusic

Deze week hield Qmusic de finale voor een wedstrijd om mee te gaan op Q-World tour. Voor de finale moesten mensen items verzamelen waarvan de ene al wat sneller te vinden was dan de andere. Zo stond een strijkijzer, witte tulpen, een blokfluit, maar ook een échte “Mia” trofee en een rijbewijs uit Leeds op de lijst. Tot zover geen probleem, een leuke wedstrijd met een mooie prijs, ware het niet dat er nog een ander “item” op de lijst stond, zijnde nummer 20:

‘Een hostie, hij moet niet gezegend zijn. Een snoephostie wordt niet aanvaard.’

Bij het lezen hiervan kreeg ik echt buikpijn: tot welk misbruik van de Eucharistie zou deze wedstrijd nu gaan leiden? Ik was boos, erg boos, dat Qmusic iets wat voor mij als katholiek, zo waardevol is, openstelde om gebruikt (misbruikt) te worden voor een wedstrijd.

Toen ik in intieme kring mijn ongenoegen hierover uitsprak, stelde mijn broer me de vraag of het niet de taak van de gelovigen moest zijn om zaken als deze van niet-gelovigen te verdragen. Zij weten immers niet wat de hostie voor ons inhoudt en hebben dus ook niet de intentie om deze te beledigen of om misbruik uit te lokken. Daarenboven, zo argumenteerde hij, stond ook op de lijst dat de hostie niet ‘gezegend’ moest zijn.

Ik begrijp zijn argument tot op zekere hoogte wel. Het klopt dat de mensen bij Qmusic en met hen heel wat anderen geen besef hebben van de diepe waarde en betekenis van de Hostie als Lichaam van Christus. Misschien wordt er zelfs in katholieke kringen en publicaties te weinig de nadruk op gelegd. Daarom is het niet slecht dat ik de leer hieromtrent even herhaal.

Een hostie die door een priester geconsacreerd wordt, is het Lichaam van Christus. De katholieke leer is hierover heel duidelijk: het is er geen symbool van, er geen herinnering aan of er geen verwijzing naar, maar het is het Lichaam van Christus. Als de priester de geconsacreerde Hostie dus vastneemt, heeft hij Christus zelf vast en als we de Hostie ontvangen, ontvangen we Christus zelf. Christus spreekt hier zelf over wanneer hij zegt:

Ik verzeker u: als u het vlees van de Mensenzoon niet eet, als u zijn bloed niet drinkt, is er geen leven in u. Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt, die bezit eeuwig leven.[1]

God geeft ons zijn Lichaam als symbool van liefde. Het is het grootste en intiemste geschenk dat gegeven kan worden. Een andere vorm van deze gave vinden we terug bij geliefden die elkaar hun lichaam geven als teken van hun intieme liefde. Als deze liefde eenzijdig verbroken wordt, zal de gemeenschap in lichaam niet meer tot stand komen. Wie een ernstige zonde gepleegd heeft (een doodzonde) heeft dan ook geen toegang tot dit sacrament van de Eucharistie, want door zijn zonde heeft hij de liefdesband met Christus verbroken. Wie dus gestolen heeft, mensen heeft afgetroggeld of zijn geloof heeft verwaarloosd zal eerst moeten biechten. Door de biecht betuigt de zondaar zijn spijt tegenover Christus en geeft hij aan dat hij zich opnieuw voor zijn relatie met de Heer wil inzetten. Hierdoor wordt de band hersteld en kan de persoon in kwestie de hostie opnieuw ontvangen.

Wie katholiek is en logischerwijs Christus met heel zijn hart liefheeft, voelt dezelfde liefde tot de gewijde Hostie, die Christus zelf is. Dat Qmusic deze liefde niet voelt, verandert niets aan de waarde die wij aan de Hostie geven en maakt dus dat we ook niet mogen aanvaarden dat ze misbruikt zou kunnen worden. Als vergelijking zouden we vrouwen niet laten misbruiken, ook niet als de misbruiker in zijn cultuur of beleving vrouwen als een gebruiksvoorwerp ziet.

Dat Qmusic toevoegt dat het geen gewijde hostie moet zijn, vind ik maar een flauw excuus om het toch toe te laten. Qmusic zou ‘Een Mercedes-ster, ze moet niet van een wagen afgerukt zijn’ waarschijnlijk ook niet in de lijst met items opgenomen hebben, al was het maar om te voorkomen dat mensen toch tot vandalisme zouden overgaan om aan de wedstrijd deel te nemen.

2016-02-06_13-37-56_PW_QMusicWorldtour.jpg

Omwille van de aangehaalde punten deed het me als gelovige pijn om te bedenken dat het Lichaam van Christus, dat ons als teken van Liefde en Leven gegeven wordt, misbruikt zou worden voor een wedstrijd en niet gewaardeerd wordt als de grote liefdevolle gave die ze is. Ik wens niemand toe dat hij misbruikt zou worden wanneer hij zich uit liefde helemaal wil geven aan een ander; zoveel te meer doet het me dan ook pijn te bedenken dat dit misschien wel gebeurt met Christus, die ik zo liefheb en dit dan nog in het kader van een radiowedstrijd.

Ik besef dat ik met deze brief rijkelijk laat ben, de radiowedstrijd alweer even achter de rug is, maar ik hoop dat ik toch mensen heb kunnen aantonen waarom de Eucharistie, het Allerheiligste Sacrament, voor katholieken zo belangrijk is. Qmusic had met deze wedstrijd vast niet de intentie om wie dan ook te kwetsen, maar het zou het “feel good” imago van hun radiozender wel ten goede komen als ze in de toekomst iets meer gevoeligheid aan de dag brengen als het gaat over godsdienstige elementen.

[1] Evangelie volgens Johannes hoofdstuk 6 vers 53-54

  • Update: Ondertussen ontving ik een reactie van Sven Ornelis, u kan ze hieronder lezen:

Beste Bart,

 Ik kreeg via m’n collega’s uw opiniestuk in m’n mailbox. Ik heb het met veel respect en begrip gelezen. Ik begrijp uw mening, zeker als gewezen godsdienstwetenschapper.Het doet ons deugd om te lezen dat u begrijpt dat het zeker niet de bedoeling was van onze medewerkers die de lijst hebben opgesteld om te kwetsen.Ook daarom hebben ze wel degelijk gezegd dat de hostie niet gewijd moest zijn.

Bij mijn weten wordt pas in de eucharistieviering dat “gewone” stukje brood het lichaam van Christus.Ik weet nog goed dat vroeger enkele vriendjes van me zo’n ongewijde hosties hadden gekregen van de plaatselijk priester “om misje te spelen”.Maar goed, dat wordt bijna een dogmatische discussie en die moeten we natuurlijk ook niet gaan voeren.

Dat neemt niet weg dat we wel begrijpen dat je je persoonlijk vragen stelt bij een ongewijde hostie als spelelement.

We zullen in het vervolg daarom nog met extra aandacht dit soort items overdenken.Kwetsen is wat wij niet willen, en respect is een belangrijke waarde van onze zender

 Met dank voor uw mail,

 Van harte

Ik beantwoordde hem als volgt:

Beste Sven,

Bedankt voor je antwoord. Je hebt inderdaad goed onthouden dat de hostie pas Lichaam van Christus wordt na de consecratie. De ongewijde hostie gebruiken kan dan ook inderdaad helemaal geen kwaad en hoeft niemand te kwetsen. Ik kan me echter voorstellen dat niet elke deelnemer het daar zou nauw mee neemt en mogelijk gewoon op zondag aangeschoven is in de communie-rij en een geconsacreerde hostie meenam om in zijn koffer te steken. Misschien heb ik hierop te weinig de nadruk gelegd in mijn opiniestuk.
Ik wil je in ieder geval bedanken dat je het voornemen neemt om in de toekomst extra rekening te houden met religieuze zaken en dank je nogmaals dat je de tijd nam om op mijn bericht te reageren.

Ik wens je graag nog veel succes met uw radiowerk en sta graag ter uwer beschikking als ik u ergens mee ten dienst kan zijn.

Vriendelijke groeten
Bart Giedts

Advertenties

Waarom hangen jullie overal kruisen, het is toch zo iets verschrikkelijks!

7c758f01c989874a5f32185fadd1cb76

Deze vraag is me vaak gesteld, door moslimleerlingen, vrienden en collega’s. Heel wat mensen zien de gekruisigde christus en zien vooral het marteltuig en daar hebben ze ook gelijk in. Het kruis is een vreselijke manier om iemand om het leven te brengen. De dood aan het kruis is immers, traag, vernederend en erg pijnlijk. U leest het goed, ik schrijf is en niet was, want ook vandaag nog wordt kruisiging toegepast om mensen om het leven te brengen, vooral in het Midden-Oosten waar moslimextremisten deze manier van moorden op Christenen toepassen.

Als wij christenen beweren zoveel van Christus te houden, waarom tonen we Hem dan steeds in wat zijn minst glorierijke moment lijkt te zijn: het moment waarop Hij gekruisigd wordt. Scheppen wij genoegen in zijn dood? Zijn wij ongevoelige verheerlijkers van pijn?

Gelukkig is hier opnieuw niet alles wat het lijkt en zit er oneindig veel meer achter. Het kruis van Christus is geen symbool van dood maar van leven, het is geen symbool van haat, maar van liefde.

We kunnen Christus en het kruis niet van elkaar scheiden. Zijn dood op het kruis was geen toevalligheid. De kruisdood is veel meer dan een spijtig en tragisch einde aan het leven van Jezus, die ons Zijn leer bracht, maar het is juist het doel van Zijn komst. Christus is net gekomen om zichzelf op te offeren voor de vergeving van onze zonden. De zonden van de mens, die hun oorsprong vinden in de erfzonde die gepleegd werd door Adam en Eva. Door hun zonde ontstond er een breuk tussen ons en God, waardoor de poorten van de Hemel gesloten werden. Daardoor kon niemand nog van het eeuwige geluk in de hemel genieten. Om deze breuk tussen mens en God opnieuw te herstellen was een offer nodig, een offer dat alleen God zelf kon brengen en dat Hij uit liefde voor de mens dan ook brengt als Christus.

God geeft om ons en heeft zich ons lot aangetrokken. Hij offert zijn Zoon op uit liefde voor ons, zondaars. Ondanks de ontrouw van de mens aan God, geeft God toch om ons en wil Hij ons redden zodat we met Hem eeuwig van de hemel kunnen genieten. Dat maakt van het kruis een teken van liefde. Zeg nu zelf voor wie zou jij kiezen voor een leven vol lijden en een zo vreselijke dood als die aan het kruis, als dat betekent dat je hem of haar kan redden? We zouden het misschien over hebben voor onze ouders of onze kinderen, maar verder? God doet het voor ons allemaal en voor ieder van ons in het bijzonder en dat is pure liefde.

Toch zal het voor vele mensen onbegrijpelijk zijn dat we in een God geloven die zich voor ons heeft opgeofferd, zo werd het ook voorspeld in de eerste brief van Paulus aan de Christenen van Korinthe:

[23] Maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid, [24] maar voor hen die geroepen zijn, Joden zowel als Grieken, Gods kracht en Gods wijsheid. [25] De dwaasheid van God is namelijk wijzer dan de mensen, en de zwakheid van God is sterker dan de mensen.

Ook Paus Benedictus haalde dit al aan in een toespraak voor de jongeren in 2011

Wij geloven vast dat Jezus Christus zichzelf aan het kruis geofferd heeft om ons zijn liefde te geven. In zijn lijden droeg hij ons lijden, nam onze zonden op zich, verkreeg vergeving voor ons, verzoende ons met God de Vader en opende voor ons de weg naar het eeuwige leven. Zo werden wij verlost van wat ons leven het meest blokkeert: de slavernij van de zonde. We kunnen nu iedereen liefhebben, zelfs onze vijanden, en deze liefde delen met onze armste broeders en zusters en ieder die in moeilijkheden zit.

Beste vrienden, het Kruis schrikt ons vaak af, omdat het een ontkenning van het leven lijkt. In feite is het tegendeel waar! Het is Gods “ja” tegen de mensheid, de opperste uiting van zijn liefde en de bron waaruit het eeuwige leven voortvloeit. Juist uit Jezus’ doorboorde hart op het Kruis stroomt dit goddelijke leven voort, altijd toegankelijk voor wie zijn ogen opheft naar de Gekruisigde. Ik kan jullie alleen maar aansporen om Jezus’ Kruis te omarmen als teken van Gods liefde en de bron van nieuw leven. Buiten Jezus Christus, opgestaan uit de dood, kan er geen redding zijn! Alleen Hij kan de wereld bevrijden van het kwaad en de groei bewerken van het Koninkrijk der gerechtigheid, vrede en liefde waar wij allemaal zo naar verlangen.

Tot slot zei ook zijn opvolger Franciscus over het kruis in zijn eerste preek als Paus:

Wanneer wij zonder het Kruis op weg gaan, wanneer wij zonder het Kruis bouwen en wanneer wij een Christus zonder Kruis belijden, dan zijn we geen volgelingen of leerlingen van Onze Lieve Heer.

Het kruis hangen wij op zodat het voor ons een herinnering zou zijn aan de liefde voor God en het offer dat Christus voor ons bracht. Maar het is ook een symbool van troost voor die momenten waarop we zelf lijden. We lijden nooit alleen en ons lijden is God niet onbekend, want in Christus heeft Hij zelf geleden. Wie anders dan God zou ons dan zo goed kunnen begrijpen als we zelf in lijden verdrinken en denken “Mijn God, Mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?”

Na de blog, nu ook het boek!

Dag beste bezoekers,

Het is ondertussen al een tijdje geleden dat ik nog een nieuwe tekst geplaatst heb op mijn blog. Dat heeft naast het drukke gezinsleven, vooral te maken met het feit dat ik de laatste maanden, samen met mijn collega Bart Van Gheluwe en de mensen van het Davidsfonds, bezig ben geweest om van deze blog een boek te maken. Het boek is ondertussen verschenen en verkrijgbaar in de meeste boekhandels. Ook via onderstaande link kan je hem bestellen.

Alvast bedankt voor jullie vele bezoeken en steun!

Waarom doet meneer pastoor de afwas tijdens de mis?

Auteur :

Giedts Bart, meer info
Prijs :
€ 14.95
Omschrijving :

Mogen katholieken een bikini dragen?
Waarom is de Kerk tegen homo’s?
Mogen nonnekes buiten hun klooster komen?
Wie is de bomma van Jezus?
Waarom houden ze geen popconcerten in de kerk? Dan zouden er toch meer jongeren komen?De Kerk loopt leeg. De jongeren zijn de grote afwezigen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet met geloof bezig zijn. Bart Giedts, godsdienstleerkracht in het secundair onderwijs, krijgt dagelijks vragen over christelijke rituelen en gewoontes die voor jongeren vandaag niet meer vanzelfsprekend zijn.

Dit boek bundelt de vijftig meest interessante, grappigste , verrassende maar oprechte vragen van jongeren over de Kerk. Over het kiezen van een nieuwe paus, trouwen voor de kerk en wekelijks naar de mis gaan. Bart Giedts gaat op zoek naar concrete en eerlijke antwoorden. Antwoorden voor zijn leerlingen maar ook voor zijn buren, collega’s, vrienden en familie. Kortom, antwoorden voor iedereen die op zoek is naar duidelijkheid over geloof.

Voor leerkrachten: download hier het lesdossier dat bij het boek hoort.
Bart Giedts vertelde op Radio 1 over zijn boek.

ISBN nummer :
978 90 5826 998 0
  Download hier het lesdossier! – 3164 kb
:: Bestel

Met wie hebben de kinderen van Adam en Eva zich voortgeplant?

Met wie hebben de kinderen van Adam en Eva zich voortgeplant?

Kelly en Natacha, 5 Organisatiehulp, bso

Hoe zat dat nu eigenlijk? Adam en Eva waren de eerste mensen, die door God werden geschapen. Ze kregen na Kain en Abel nog heel wat kinderen, maar hoe ging het dan verder? Schiep God nog wat mensen zodat ook zij zich konden voorplanten of deden ze dat met elkaar? Als dat het geval is, spreken we over incest, wat toch eigenlijk niet mag.

Hoewel het scheppingsverhaal dat we in de Bijbel kunnen lezen door ons als katholieken niet letterlijk moet genomen worden, geloven we toch wel dat de hele mensheid afstamt van Adam en Eva. Dat betekent dus ook dat hun eerste kinderen binnen het gezin op zoek moesten naar een partner om zich voort te planten en dus technisch gezien incest pleegden.

De Kerk is tegenwoordig echter heel strikt in zijn wetgeving en incest is duidelijk verboden. Niet alleen broer en zus, maar ook andere dichte familieleden, mogen volgens het kerkelijk recht niet met elkaar trouwen en dus ook geen gemeenschap hebben.
Toch gingen de kinderen van Adam en Eva niet in de fout. Het verbod op incest kwam pas vele jaren na de tijd van Adam en Eva. Het werd door God zelf opgelegd toen er al lang genoeg mensen waren om buiten de dichte familie een partner te zoeken. Hij gaf Mozes toen de volgende leefregel:

“De schaamte van uw zuster, een dochter van uw vader of van uw moeder, in uw familie of daarbuiten geboren, mag u niet ontbloten.”
(Lev 18:9)

Hiermee wordt dus in Bijbelse bewoordingen verklaard dat seksualiteit binnen dezelfde familie uitgesloten is. Daarmee neemt God de mensheid op zich in bescherming, want verscheidenheid in genen sterkt de mensheid tegen gevaren zoals ziekten en het verkleint de kans dat genetische afwijkingen zich manifesteren en zo negatieve lichamelijke of geestelijke gevolgen kunnen hebben voor kinderen. Kinderen van verwante ouders hebben immers meer kans om misvormd of bijvoorbeeld met leerproblemen geboren te worden, omdat ze uit te gelijkaardige genen voortkomen. (Hoe dit biologisch in elkaar zit lees je hier)

Of er nu ook bij de kinderen van Adam en Eva baby’s met een afwijking werden geboren is niet zeker. Ze worden alleszins niet vermeld in de Bijbel. Misschien was de kwaliteit van de genen ook iets beter aan het begin van de mensheid en doken afwijkende genen pas later in onze ontwikkeling op, maar ook dat is dus niet zeker.

Samengevat moesten de kinderen van Adam en Eva dus inderdaad binnen het gezin op zoek naar een partner om zich voort te planten. Toch zondigden ze hiermee niet, want incest werd pas een hele tijd later verboden en dat is het nu nog steeds.

Afbeelding

“Hoe moet je de rozenkrans bidden?”

Jordy, 6 Organisatiehulp, bso
verschillende leerlingen, bso

De eerste reeks van vijftig vragen is niet beter af te sluiten dan met een reeks van 50 ‘Wees gegroet’-en leek me. Daarom dus deze vraag. De voorbije jaren hebben al heel wat leerlingen mij deze vraag gesteld. De meesten onder hen waren aanvankelijk vooral geïnteresseerd in de ‘Paternoster’ als mode-accessoire, maar werden stelselmatig toch ook nieuwsgierig naar hoe het bidden van een rozenkrans nu eigenlijk werkt.

De rozenkrans of “Paternoster” is een katholieke gebedssnoer. De ‘ketting’ bestaat uit 59 kralen en begint met een kruisteken. Oorspronkelijk had hij 150 kralen die symbool stonden voor de 150 psalmen uit de Bijbel. De Rozenkrans die wij bidden, kregen we volgens de traditie doordat Maria hem in de 15de eeuw, aan Sint Dominicus de Guzman schonk, met de boodschap het “Wees gegroet” en het “Onze Vader” te bidden bij elk van de kralen. De psalmen werden dus vervangen door een “Wees Gegroet” wat het makkelijker maakte voor mensen die geen tijd hadden om de psalmen te bidden of deze niet konden lezen.
Bij het bidden van elk tientje (een rijtje van tien kralen) moeten we nadenken over het leven van Christus, dat oorspronkelijk is samengevat in 15 geheimen. Als we deze allemaal willen overdenken moeten we de gebedssnoer drie keer helemaal bidden, als je dat doet heb je de hele “rozenkrans gedaan”. Slechts één reeks geheimen bidden noemen we een “rozenhoedje”. Paus Johannes Paulus II voegde aan deze geheimen nog de “5 geheimen van het Licht” toe. Dat brengt het totaal dus op twintig.

Wie de rozenkrans bidt, toont niet alleen zijn toewijding aan God, maar krijgt er ook de bijzondere aandacht van Maria door. Het is dus zeker de moeite om te doen.

Het klinkt misschien allemaal wat ingewikkelder dan het is, maar alles zal veel duidelijker worden als je het onderstaande schema gebruikt. Ik geef eerst een kort overzicht, daarna geef ik ook de gebeden en een overzicht van de “geheimen”.

Tip: als je een smartphone hebt is het misschien handig om een rozenkrans (rosary in het Engels) applicatie te downloaden. Op internet vind je ook verschillende mp3 – bestanden waarmee je gewoon kan meebidden. Voor wie niet over al deze hoogtechnologische middelen beschikt is er natuurlijk ook nog Radio Maria, ze bidden op geregelde tijdstippen de rozenkrans en je kan als luisteraar gewoon meebidden. Je kan ook de folder downloaden die ik enkele jaren geleden met mijn leerlingen gemaakt heb, zo heb je de teksten steeds op zak. Je vindt hem hier terug: rozenkrans folder

Afbeelding

Handleiding bij de prent:

1. Maak een kruisteken en bid de geloofsbelijdenis.
2. Bid het Eer aan de Vader…; daarna een Onze Vader
3. Bij elk van de 3 pareltjes bid je :Wees gegroet..
4. Eer aan de Vader…Noem het eerste geheim. + Onze Vader…
5. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
6.Noem het tweede geheim. + Onze Vader…
7. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
8. Noem het derde geheim. + Onze Vader..
9. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
10. Noem het vierde geheim. + Onze Vader..
11. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
12. Noem het vijfde geheim. + Onze Vader…
13. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
14. Sluit af met het kruisteken.

De Gebeden:

De geloofsbelijdenis: Ik geloof in God de Almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde. En in Jezus Christus, Zijn enige Zoon, onze Heer, Die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de Maagd Maria, Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, Die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden, Die opgestegen is ten Hemel, zit aan de rechterhand van God de Almachtige Vader, Van daar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in de Heilige Geest; De heilige katholieke Kerk, de gemeenschap van de Heiligen; De vergeving van de zonden ;De verrijzenis van het lichaam; Het eeuwig leven. Amen.

Eer aan de Vader: Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, zoals het was in het begin, en nu, en altijd, en in de eeuwen der eeuwen, Amen

Onze Vader: Onze Vader Die in de Hemelen zijt, geheiligd zij Uw Naam. Uw Rijk kome,
Uw Wil geschiede op aarde als in de Hemel.Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren. En leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade. Amen.

Wees gegroet: Wees gegroet Maria, vol van genade. De Heer is met U. Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van Uw lichaam, Jezus. Heilige Maria, Moeder Gods, bid voor ons, arme zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen

De geheimen

De blijde geheimen ( Worden gebeden op maandag en zaterdag)

1. De engel Gabriël brengt de blijde boodschap aan Maria.
2. Maria bezoekt haar nicht Elisabeth.
3. Jezus wordt geboren in de stal
4. Jezus wordt in de tempel opgedragen.
5. Jezus wordt in de tempel teruggevonden.

De droevige geheimen (dinsdag – vrijdag)

1. Jezus bidt in doodsangst tot Zijn hemelse Vader.
2. Jezus wordt gegeseld.
3. Jezus wordt met doornen gekroond.
4. Jezus draagt Zijn kruis naar de berg van Calvarië.
5. Jezus sterft aan het kruis.

De glorievolle geheimen (woensdag -zondag)

1. Jezus verrijst uit de doden.
2. Jezus stijgt op ten hemel.
3. De Heilige Geest daalt neer over de apostelen.
4. Maria wordt in de hemel opgenomen.
5. Maria wordt in de hemel gekroond

De lichtende geheimen (donderdag)

1. De doop van Jezus in de Jordaan.
2. De zelfopenbaring van Jezus bij de bruiloft van Kana.
3. Jezus verkondigt het Rijk Gods en roept op tot bekering.
4. De wonderbaarlijke gedaanteverandering van Jezus op de berg Tabor.
5. De instelling door Jezus van de Eucharistie

Veel succes!

Wat zegt de Kerk over euthanasie?

Wat zegt de Kerk over euthanasie?
David A., 7 thuis en bejaardenzorg. BSO

Een goede vraag van David, één die zeker gezien de aard van zijn opleiding beantwoord moet worden.  Samengevat kun je zeggen dat de Kerk tegen euthanasie is omdat ze gelooft dat God en niet de mens over leven en dood moet beslissen. Toch is het goed dat we het fenomeen van dichterbij gaan bekijken, want alleen de algemene regel op zich zegt niet veel.

Als je over Euthanasie wil praten moet je eigenlijk eerst het begrip verklaren. Het woord ‘euthanasie’ betekent eigenlijk ‘de goede dood’.  Is de Kerk dan tegen een goede dood? … Nee, maar daar ligt juist het probleem: een goede dood is in de ogen van een katholiek niet hetzelfde als wat het voor een niet-gelovige westerse mens is. Voor de niet-gelovigen is een goede dood vooral een dood zonder lijden: bijvoorbeeld plots sterven in je slaap. Voor gelovigen sterf je daarentegen een goede dood wanneer je voordat je  sterft je hebt kunnen verzoenen met God. Als je dus voor je stervensuur hebt kunnen biechten en de laatste sacramenten hebt ontvangen bijvoorbeeld. Een goede dood kan volgens gelovigen dus ook wanneer men wel lijdt. Het lijden kan ons zelfs in staat stellen om dichter bij God te komen en ons met God verbonden te voelen: ook Christus leed erg tijdens de laatste uren voor Zijn dood. Het kan ook een manier zijn om ons tot inzicht te doen komen of een manier om boete te doen.

Toch betekent dit niet dat we het lijden moeten zoeken, of niets mogen doen om lijden tegen te gaan. Ook Christus liet zich troosten en verzorgen door de Heilige Veronica op weg naar het kruis en de Kerk heeft zich in heel de geschiedenis altijd voor de lijdende mensen ingezet. Het bestrijden van lijden van anderen is zowat de belangrijkste taak van een Christen en misschien ook wel het beste antwoord op euthanasie. Heel wat mensen die vragen om euthanasie vragen eigenlijk vooral om van het lijden verlost te worden en om troost. Het komt ook vaker voor bij eenzame mensen die niet met de liefde en zorg worden omringd , die ze eigenlijk als mens verdienen. Net zoals bij zelfmoord is het in de eerste plaats dus een hulpkreet en niet een verlangen om dood te zijn. Er echt zijn voor lijdende mensen, met liefde en aandacht, is dus essentieel. Daarnaast mag natuurlijk het lijden ook worden weggenomen of verlicht door pijnstillers, zelfs wanneer deze het leven korter zouden maken (zolang ze maar niet rechtstreeks leiden tot de dood, zoals bijvoorbeeld een zware overdosis morfine, waardoor een patiënt plots zou sterven). Ook palliatieve sedatie, waarbij de patiënt in een kunstmatige coma wordt gebracht om de pijn te verzachten, is toegestaan.

De kwestie ‘euthanasie’ is eigenlijk steeds ingewikkelder geworden. Dat heeft veel te maken met de moderne geneeskunde. Mensen worden veel ouder en kunnen langer in leven gehouden worden, wat natuurlijk positief is. Langs de andere kant kan het er ook voor zorgen dat het lijden van de mens langer aansleept en dat er soms sprake is van therapeutische hardnekkigheid.  Hierover spreken we wanneer men koste wat het kost een leven wil rekken waarvan de situatie toch uitzichtloos is. Stel je bijvoorbeeld persoon X voor. X heeft een zware, ver gevorderde vorm van kanker. Hij zal hoogstwaarschijnlijk een pijnlijke dood sterven binnen enkele weken. X heeft ook een hoge kans op hartaanvallen, waaraan hij kan sterven. Wanneer nu een dokter zou beslissen om X een pacemaker te geven om deze hartaanvallen op te vangen, spreken we over therapeutische hardnekkigheid. Hij laat iemand immers een operatie voor een pacemaker ondergaan, die enkel zijn doodstrijd zal verlengen. De Kerk is dan ook erg tegen therapeutische hardnekkigheid gekant en het is in België bij wet verboden

De Kerk maakt zich vele zorgen in verband met euthanasie.  Vooral omdat het de zwakkeren in de maatschappij erg kwetsbaar maakt. Mensen die eenzaam zijn zouden er sneller voor kunnen kiezen. Arme mensen zouden in een positie kunnen komen waarop ze  niet meer durven kiezen voor een lange ziekenhuisopname die veel duurder is dan euthanasie omdat ze hun nabestaanden willen sparen.  Daarnaast is het ook zo dat de wet op euthanasie steeds losser wordt. Het gevaar bestaat dat nu ook mensen die psychisch lijden in de vorm van zware depressies  euthanasie zullen kunnen gebruiken als medisch begeleide zelfmoord. Tot slot maakt de kerk zich nog het meeste zorgen over zij die gekozen hebben voor euthanasie, want wat gebeurt er met hen in het leven na de dood? Ook op dat vlak zijn er veel overeenkomsten met mensen die zelfmoord plegen.

Laat ons dus als christenen in het algemeen en voor mensen die net zoals David kiezen voor een carrière in de zorgsector in het bijzonder vooral onze aandacht vestigen op het verminderen van het lijden, op empathie en op echte zorg want het is onze taak om te tonen dat je mensen niet met de dood behandelt, maar met liefde.

Afbeelding

Waarom houden ze geen popconcerten in de kerk ?

Waarom houden ze geen popconcerten in de kerk? Dan zouden er toch meer jongeren komen?

 David, 7 thuis- en bejaardenzorg, BSO

 De kerken in ons land zijn ’s zondags vooral gevuld met mensen boven de vijftig jaar oud. Jongeren zie je niet of heel weinig. David vroeg zich daarom af of popmuziek de jeugd niet opnieuw naar de kerk zou brengen. Misschien geen slecht idee op het eerste gezicht, maar klopt dat wel?

Om dat te kunnen weten, moet je natuurlijk eerst iets weten over muziek in de kerk. Jullie weten waarschijnlijk allemaal wel dat er wel degelijk muziek gebruikt wordt in de kerk. Deze muziek is er echter niet om de mis voor ons “plezant” te maken, de priester tijd te geven om uit te blazen of om een beetje afwisseling te hebben tijdens de viering. Het heeft vooral als doel om ons te helpen het bidden mooier en inniger te maken. De Heilige Augustinus zei al dat wie zingt, twee keer bidt. Muziek kan er ook voor zorgen dat we dieper geraakt worden door wat er in de mis gebeurt. Dat is eigenlijk een beetje hetzelfde als muziek in films of games. Door de achtergrondmuziek worden de spannende momenten nog spannender en worden de emotionele momenten extra emotioneel. Dit wil ook zeggen dat de muziek die je gebruikt moet passen bij de emotie die je wil versterken. Wanneer je in het computerspel “Medal of Honor” als soldaat deelneemt aan de landing in Normandië, speelt op de achtergrond niet de muziek van “Tetris” , wat de sfeer zou verpesten. We kunnen ons dus afvragen of popmuziek in de kerk, wel de juiste gevoelens bij ons zou oproepen en ons zou helpen bij het bidden. Daarbij komt ook nog eens dat de teksten van vele popliedjes meestal niet tot God gericht zijn, maar eerder tot “wereldse dingen” zoals geld, populariteit of onkuisheid. Verder zijn er wel mooie liedjes over liefde, maar die gaan dan eerder over de liefde voor een partner en niet over de liefde voor God of de medemens in het algemeen. Ook op het vlak van teksten worden we dus niet meteen dichter bij God gebracht.Wanneer teksten wel gepast zijn,zoals bijvoorbeeld het geval kan zijn bij gospel, mogen deze liedjes gebruikt worden, zolang de muziek gepast is en de aandacht niet wegnemen van God of ons gebed.

Op zich is het zeker niet verboden om moderne muziek te gebruiken in de kerk of tijdens de viering, maar muziek moet er in de eerste plaats zijn om ons tijdens de viering dichter bij God te brengen door de gevoelens die het bij ons oproept. Muziek mogen we dus in de eerste plaats niet gebruiken als doel op zich, om meer mensen naar de kerk te lokken of om ons even te ontspannen tijdens de misviering.
Je zou je dan de vraag kunnen stellen of we na de misviering de kerk niet zouden kunnen gebruiken als concertzaal om popmuziek te spelen en zo jongeren dichter bij de kerk te brengen, maar ook dat is niet de bedoeling. De kerk is een huis van God, waarin God zelf aanwezig is in het tabernakel. Wie er binnengaat zou dat moeten doen omdat hij zich naar God wil richten en niet om zich te richten tot een zanger of ander idool. Het zou ook andere negatieve gevolgen hebben: stel je maar eens voor hoe de kerkvloer er na zo’n concert zou uitzien (vertrapte plastieken bierbekers inbegrepen). Het is verder dan ook maar de vraag of dit initiatief de jongeren ook na het concert naar de kerk zou brengen.

David is in ieder geval niet de eerste met het idee, want er zijn al heel wat mensen geweest die op dit vlak experimenten hebben gedaan, vooral dan in de late jaren ’60 en in de jaren ’70. Er werden dan wel eens pop-missen gehouden om de jongeren aan te sporen om naar de kerk te komen. Toch lijkt het erop dat deze experimenten vooral een negatief gevolg hadden en dat ze de jongeren eerder hebben weggejaagd dan naar de kerk hebben gebracht. Jongeren die echt op zoek waren naar God bleven weg omdat ze zich stoorden aan de muziek die hen niet dichter bij God bracht. En jongeren die op zoek waren naar popmuziek bleven weg omdat de ‘kerkelijke’ popmuziek teleurstellend was van kwaliteit in vergelijking van wat ze buiten de kerk vonden.

Jongeren naar de kerk lokken met ‘popmuziek’ tijdens vieringen lijkt me dus geen goed idee. Veel beter zou het zijn dat we als Kerk aanwezig zouden zijn op festivals en andere evenementen voor jongeren. Op heel wat festivals vind je infostands van bijvoorbeeld uitzendkantoren als Randstad, dranklabels als Jack Daniels en gsm-operatoren als Proximus. Ook andere initiatieven (zoals  bvb. Sensoa die met hun “condoommobiel”) willen jongeren voorlichten op de festivals. Ik weet dat dit niet het meest wenselijke initiatief is vanuit katholiek oogpunt, maar net daarom zou het goed zijn dat we als katholieke Kerk hier een tegengewicht aan geven. Met een infostand of infobus waarin jongeren terecht kunnen met vragen of zelfs voor de biecht zouden we als Kerk echt aanwezig kunnen zijn bij de jongeren. Op deze manier in de voetsporen treden van de apostelen zou vele kansen kunnen bieden, meer dan het afspelen van Chris Brown of Rihanna tijdens een eucharistieviering.

 Afbeelding

Wat is het verschil tussen katholieken en protestanten?

“Wat is het verschil tussen katholieken en protestanten?”
Verschillende leerlingen, verzorging en organisatiehulp, BSO

Het is een vraag die regelmatig terugkomt. Ik behandel ze dan ook uitgebreid in het 6de jaar. Toch is ze niet zo gemakkelijk te beantwoorden.

Eenheid 

Het is vrij gemakkelijk om iets over de katholieke Kerk te zeggen, omdat die één structuur heeft. Je hebt weliswaar kleine verschillen van land tot land en van gemeenschap tot gemeenschap. Zo kan je bijvoorbeeld kleine verschillen merken bij het vieren van bepaalde feesten. Toch heeft elke katholiek  dezelfde leider en deelt hij dezelfde leer (geloofspunten). Bij protestanten is dat niet zo: er zijn wel meer dan 5000 verschillende soorten van protestantisme. Dat maakt het dus moeilijk om algemene uitspraken te doen. De eenheid is dus meteen al het eerste verschil. Ze is er wel binnen de katholieke Kerk , maar niet bij de protestanten.

Heilig

Het tweede verschil ligt hem in de heiligheid. Katholieken geloven dat de kerk heilig is, omdat de Heilige Geest er in werkt en de leden van de Kerk tot heiligheid brengt, onder meer door het toedienen van de sacramenten. Bij protestanten is dat vaak anders: ze geloven niet altijd dat de kerk op zich heilig is of dat ze nodig is om heilig te worden. Protestanten hebben buiten het doopsel dan ook meestal geen sacramenten zoals we die in de katholieke Kerk wel hebben. Protestanten geloven ook niet altijd in heiligen. Zelfs Maria wordt bijvoorbeeld door vele protestanten niet als heilig beschouwd. Je zal in de meeste protestantse gebedshuizen dus geen beelden (van heiligen) vinden, dit in tegenstelling tot katholieke kerken waar je wel heiligenbeelden vindt.

Algemeen

Een derde aspect is dat de katholieke kerk… katholiek is. Klinkt een beetje logisch natuurlijk, maar het heeft met de letterlijke betekenis van het woord ‘katholiek’ te maken. Katholiek betekent eigenlijk ‘algemeen’. Dat houdt in dat de Kerk voor iedereen gesticht is, ongeacht je afkomst, leeftijd, geslacht of achtergrond en dat de leer ook voor iedereen en over de hele wereld hetzelfde is. Bij protestantse gemeenschappen is dat over het algemeen ook zo, maar er zijn uitzonderingen: sommige gemeenschappen sluiten bijvoorbeeld mensen van joodse of Afrikaanse afkomst uit. Andere protestantse gemeenschappen verschillen sterk in geloofsleer naargelang hun vestigingsplaats op de wereld.

Apostolisch

Een vierde verschil ligt hem in het feit dat de katholieke Kerk apostolisch is. Ze is met andere woorden ontstaan uit de apostelen. Hun leer wordt nog altijd verkondigd onder de leiding van hun opvolgers. Deze opvolgers zijn de bisschoppen en de paus. Vele protestantse gemeenschappen hebben deze bisschoppen niet, of toch geen wettelijke opvolgers van de apostelen. Ook hebben protestanten vaak geen priesters, maar dominees. Deze zijn in tegenstelling tot priesters, meestal wel gehuwd of kunnen zelfs van het vrouwelijke geslacht zijn. Protestanten geloven ook niet alle geloofspunten die door de apostelen en hun opvolgers werden doorgegeven, want ze erkennen enkel de bijbel als geloofsbron.

Samengevat

De essentiële kenmerken van de katholieke Kerk zijn dat ze één, heilig, katholiek en apostolisch is. In protestantse gemeenschappen is er telkens minstens één van deze eigenschappen niet aanwezig waardoor ze voor de katholieke Kerk dus ook niet erkend worden als deel van de ware Kerk van Christus.

images

Hoezo u speelt computerspelletjes? U geeft toch godsdienst?

Hoezo u speelt computerspelletjes? U geeft toch godsdienst?
een leerling, 5 verzorging, BSO

Terwijl vele leerlingen het wel ‘cool’ of grappig vinden dat ik zo nu en dan computerspellen speel, zijn er toch ook wel leerlingen die me vragen of dat wel kan om als leerkracht katholieke godsdienst, of gewoonweg als katholiek, computerspellen te spelen? Dat is een goede vraag natuurlijk. In principe zou het spelen van computerspelletjes geen probleem mogen zijn, maar tegelijkertijd wil dit ook niet zeggen dat zomaar alles kan of mag.

Al eeuwen lang vragen katholieken zich af of we ons wel met spelletjes mogen bezighouden en of ze ons niet teveel van God afleiden. Een heel belangrijke geleerde en kerkvader Sint Thomas van Aquino leert dat spelletjes door het plezier dat eruit voort komt, onze ziel tot rust brengen en tot ontspanning laat komen. Om die reden kunnen spelletjes dus zeker goed zijn, want rust is nodig voor de ziel. Sint Thomas voegde er nog wel aan toe dat we natuurlijk met mate moeten spelen. (Zoals je misschien wel wist is matigheid dan ook 1 van de 4 kardinale deugden in ons geloof). Wanneer we onze tijd alleen maar zouden vullen met spelen en we geen tijd meer over hebben voor ons gezin, werk of voor God, is dat vanzelfsprekend niet goed en geldt het als luiheid, één van de 7 hoofdzonden.

Natuurlijk had St. Thomas van Aquino het over gewone spellen en niet over computerspelletjes of ‘games’, maar dat maakt eigenlijk geen verschil op het vlak van het plezier en de ontspanning die eruit voortkomen. Wat wel redelijk nieuw is aan games in tegenstelling tot gewone spellen is het verhalend aspect. Of het nu gaat over de loodgieter die en prinses redt in Mario Bros, een marinier die de demonen uit de hel moet verslaan in DOOM of Masterchief die aliens bevecht in Halo , de conclusie blijft dat alle grote games niet alleen ontspanning bieden, maar ook een verhaal. De laatste jaren is de verhaallijn in games dan ook een steeds grotere rol gaan spelen en dat heeft er ongetwijfeld toe bijgedragen dat de omzet van games die van boeken en films al heeft ingehaald. Games zouden dan wel eens de grootste verhalenvertellers van onze tijd kunnen zijn.

Doom_cover_art

Verhalen op zich zijn natuurlijk niet nieuw, ze worden al eeuwen gebruikt om gebeurtenissen door te vertellen en om waarden en normen door te geven. Ze leren ons over vriendschap, moed , zelfopoffering en andere waarden die we als mensen belangrijk vinden. Ook games geven dus op hun beurt waarden door als hedendaagse verhalen. Terwijl het sprookje ‘sneeuwwitje’ ons leert over de negatieve aspecten van jaloezie en ijdelheid, leert het spel Halo 2 ons wat de gevaren zijn van het volgen van valse profeten. Bijzonder is dat de speler van games ook zelf de loop van dit verhaal  kan mee bepalen. Wie een spel speelt moet soms kiezen tussen goed en kwaad, hij bepaalt of zijn karakter in het spel het juiste pad kiest, of afdwaalt op het verkeerde. Er moeten soms dus echt morele beslissingen genomen worden. Ik herinner me bijvoorbeeld een moment uit het spel Far cry 2 waar ik moest kiezen tussen, je vrienden helpen die worden aangevallen, of een priester bijstaan die vluchtelingen wil laten ontsnappen langs een geheime doorgang achter de biechtstoel. Het spel zette me toen in een situatie waarin ik waarschijnlijk anders nooit zou staan en het daagde mij daarmee uit om verder na te denken over morele keuzes en hun gevolgen. Verder in het spel werd je als speler dan ook geconfronteerd met de gevolgen van je keuze die bepalend waren voor het verloop van het verhaal. Games kunnen dus ook voor ons geloofsleven een verrijking zijn, ook al komt er soms geweld in voor.

762920_orig

Dit geweld kan er natuurlijk wel voor zorgen dat deze games minder of niet geschikt zijn voor kinderen van jonge leeftijd, maar dat is niet anders voor films of verhalen. Zelfs in de Bijbel staan er verhalen die ik nu nog niet aan mijn kinderen zou vertellen en het is dus raadzaam om ook altijd waakzaam te zijn. Je kan ook altijd gewelddadige fragmenten uit games aangrijpen om met je kinderen over de aard van geweld en onze visie als gelovigen hierover te praten.

Ook ongeacht onze leeftijd moeten we opletten met welke games we spelen. In 2007 waarschuwde paus Benedictus XVI nog voor games en programma’s die geweld verheerlijken of seksualiteit oppervlakkig weergeven. Zo was er in het verleden bijvoorbeeld het spel Manhunt waarin het de bedoeling was om mensen op verschillende gruwelijke wijzen om te brengen. Dit soort van spellen zijn natuurlijk niet gepast en zou je zelfs zondig kunnen noemen. Ik kan me ook voorstellen dat als er ooit een computerspel van ’50 tinten grijs’ verschijnt, dit in dezelfde categorie zou vallen. Het mag niet de bedoeling zijn dat games gaan leiden tot gewelddadige of negatieve gedachten en handelingen in het dagelijkse leven, want dan is er wel gevaar voor ons geloofsleven. Gelukkig vallen de meeste games niet onder deze categorie en is er een heel ruime keuze  aan goede games.

Manhunt

Samengevat kunnen we dus zeggen dat ‘gamen’ geen enkel probleem hoeft te zijn als katholiek, zolang we ons niet verliezen in spellen die geweld verheerlijken of seksueel verwerpelijke thema’s aanbieden. Goede games geven ons de mogelijkheid om te ontspannen en geven ons als moderne interactieve verhalen de kans om verder na te denken over goed en kwaad in een omgeving waarin we fouten kunnen maken en hieruit kunnen leren.

‘Game on’ dus!

Zijn alle kardinalen ook bisschop?

Zijn alle kardinalen ook bisschop?
Chanceline 7 kinderzorg BSO

Het antwoord is ja, sinds 1958 is het verplicht om een bisschopswijding te hebben gehad om kardinaal te worden. In het verleden was dat niet zo, het was zelfs niet verplicht om priester te zijn om kardinaal te worden. Zo werd bijvoorbeeld de filosoof Jaques Maritain als laatste leek tot kardinaal benoemd in 1956.

Maar wat is nu het verschil tussen een bisschop en een kardinaal? Het bisschopsambt is een wijding die je kan ontvangen als je priester bent. Wie als bisschop is gewijd , wordt daarmee een opvolger van de apostelen en mag dan alle sacramenten toedienen. Dit in tegenstelling tot een gewone priester die geen vormsel kan toedienen of geen priesters kan wijden. Een bisschop krijgt ook altijd een bisdom toegewezen dat hij in principe zal gaan besturen.

Wanneer een bisschop kardinaal wordt, wordt hij niet gewijd, maar gecreëerd door de Paus, in het onderwijs zouden we zeggen ‘benoemd’. Het is dus meer een administratieve titel. Kardinalen maken, wanneer ze jonger zijn dan tachtig jaar, deel uit van het College van kardinalen. Ze geven raad aan de Paus en kiezen een nieuwe paus wanneer deze overleden is. Ter vergelijking worden ze ook wel eens de ministers van de Paus genoemd.

De meeste kardinalen (ongeveer 3/4) zijn aartsbisschoppen uit de verschillende kerkprovincies van de wereld. Voor België is aartsbisschop Leonard nog geen kardinaal omdat zijn voorganger, kardinaal Danneels nog in leven is. Uit respect wacht de Kerk dan tot Danneels is overleden om zijn opvolger kardinaal te maken. Ze werken dan ook meestal niet in Rome, maar in hun eigen bisdom, dat ze als aartsbisschop besturen en waar ze ook verplicht in moeten wonen.

Het overige deel van de kardinalen (1/4) zijn lid van de Romeinse Curie en ze zorgen als lid hiervan mee voor het besturen van de Kerk. Ze hebben op 7 uitzonderingen na, geen écht bisdom om te besturen, maar een titulair bidsom. Dit is een bisdom dat eigenlijk niet meer bestaat. Zo zijn er bijvoorbeeld vooral in Noord-Afrika heel veel bisdommen verdwenen nadat deze streek door de Islamitische Arabieren werden veroverd. Deze kardinalen zijn dan ook vrijgesteld van hun taken als bisschop en moeten dus ook niet in deze bisdommen wonen. Zo kunnen zich volledig concentreren op hun werk in de Romeinse Curie te Rome.

Kardinalen zijn dus sinds 1958 altijd bisschoppen. Ze mogen daardoor ook alle sacramenten toedienen. Verder staan ze zoals elke bisschop aan het hoofd van een bisdom, al is dat soms alleen maar een bisdom op papier en moeten ze dus niet altijd echt hun bisdom besturen.

Kardinalen, te herkennen aan hun rode pileolus en bisschoppen, te herkennen aan hun paarse  pileolus

Kardinalen, te herkennen aan hun rode pileolus en bisschoppen, te herkennen aan hun paarse pileolus