Qmusic

Deze week hield Qmusic de finale voor een wedstrijd om mee te gaan op Q-World tour. Voor de finale moesten mensen items verzamelen waarvan de ene al wat sneller te vinden was dan de andere. Zo stond een strijkijzer, witte tulpen, een blokfluit, maar ook een échte “Mia” trofee en een rijbewijs uit Leeds op de lijst. Tot zover geen probleem, een leuke wedstrijd met een mooie prijs, ware het niet dat er nog een ander “item” op de lijst stond, zijnde nummer 20:

‘Een hostie, hij moet niet gezegend zijn. Een snoephostie wordt niet aanvaard.’

Bij het lezen hiervan kreeg ik echt buikpijn: tot welk misbruik van de Eucharistie zou deze wedstrijd nu gaan leiden? Ik was boos, erg boos, dat Qmusic iets wat voor mij als katholiek, zo waardevol is, openstelde om gebruikt (misbruikt) te worden voor een wedstrijd.

Toen ik in intieme kring mijn ongenoegen hierover uitsprak, stelde mijn broer me de vraag of het niet de taak van de gelovigen moest zijn om zaken als deze van niet-gelovigen te verdragen. Zij weten immers niet wat de hostie voor ons inhoudt en hebben dus ook niet de intentie om deze te beledigen of om misbruik uit te lokken. Daarenboven, zo argumenteerde hij, stond ook op de lijst dat de hostie niet ‘gezegend’ moest zijn.

Ik begrijp zijn argument tot op zekere hoogte wel. Het klopt dat de mensen bij Qmusic en met hen heel wat anderen geen besef hebben van de diepe waarde en betekenis van de Hostie als Lichaam van Christus. Misschien wordt er zelfs in katholieke kringen en publicaties te weinig de nadruk op gelegd. Daarom is het niet slecht dat ik de leer hieromtrent even herhaal.

Een hostie die door een priester geconsacreerd wordt, is het Lichaam van Christus. De katholieke leer is hierover heel duidelijk: het is er geen symbool van, er geen herinnering aan of er geen verwijzing naar, maar het is het Lichaam van Christus. Als de priester de geconsacreerde Hostie dus vastneemt, heeft hij Christus zelf vast en als we de Hostie ontvangen, ontvangen we Christus zelf. Christus spreekt hier zelf over wanneer hij zegt:

Ik verzeker u: als u het vlees van de Mensenzoon niet eet, als u zijn bloed niet drinkt, is er geen leven in u. Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt, die bezit eeuwig leven.[1]

God geeft ons zijn Lichaam als symbool van liefde. Het is het grootste en intiemste geschenk dat gegeven kan worden. Een andere vorm van deze gave vinden we terug bij geliefden die elkaar hun lichaam geven als teken van hun intieme liefde. Als deze liefde eenzijdig verbroken wordt, zal de gemeenschap in lichaam niet meer tot stand komen. Wie een ernstige zonde gepleegd heeft (een doodzonde) heeft dan ook geen toegang tot dit sacrament van de Eucharistie, want door zijn zonde heeft hij de liefdesband met Christus verbroken. Wie dus gestolen heeft, mensen heeft afgetroggeld of zijn geloof heeft verwaarloosd zal eerst moeten biechten. Door de biecht betuigt de zondaar zijn spijt tegenover Christus en geeft hij aan dat hij zich opnieuw voor zijn relatie met de Heer wil inzetten. Hierdoor wordt de band hersteld en kan de persoon in kwestie de hostie opnieuw ontvangen.

Wie katholiek is en logischerwijs Christus met heel zijn hart liefheeft, voelt dezelfde liefde tot de gewijde Hostie, die Christus zelf is. Dat Qmusic deze liefde niet voelt, verandert niets aan de waarde die wij aan de Hostie geven en maakt dus dat we ook niet mogen aanvaarden dat ze misbruikt zou kunnen worden. Als vergelijking zouden we vrouwen niet laten misbruiken, ook niet als de misbruiker in zijn cultuur of beleving vrouwen als een gebruiksvoorwerp ziet.

Dat Qmusic toevoegt dat het geen gewijde hostie moet zijn, vind ik maar een flauw excuus om het toch toe te laten. Qmusic zou ‘Een Mercedes-ster, ze moet niet van een wagen afgerukt zijn’ waarschijnlijk ook niet in de lijst met items opgenomen hebben, al was het maar om te voorkomen dat mensen toch tot vandalisme zouden overgaan om aan de wedstrijd deel te nemen.

2016-02-06_13-37-56_PW_QMusicWorldtour.jpg

Omwille van de aangehaalde punten deed het me als gelovige pijn om te bedenken dat het Lichaam van Christus, dat ons als teken van Liefde en Leven gegeven wordt, misbruikt zou worden voor een wedstrijd en niet gewaardeerd wordt als de grote liefdevolle gave die ze is. Ik wens niemand toe dat hij misbruikt zou worden wanneer hij zich uit liefde helemaal wil geven aan een ander; zoveel te meer doet het me dan ook pijn te bedenken dat dit misschien wel gebeurt met Christus, die ik zo liefheb en dit dan nog in het kader van een radiowedstrijd.

Ik besef dat ik met deze brief rijkelijk laat ben, de radiowedstrijd alweer even achter de rug is, maar ik hoop dat ik toch mensen heb kunnen aantonen waarom de Eucharistie, het Allerheiligste Sacrament, voor katholieken zo belangrijk is. Qmusic had met deze wedstrijd vast niet de intentie om wie dan ook te kwetsen, maar het zou het “feel good” imago van hun radiozender wel ten goede komen als ze in de toekomst iets meer gevoeligheid aan de dag brengen als het gaat over godsdienstige elementen.

[1] Evangelie volgens Johannes hoofdstuk 6 vers 53-54

  • Update: Ondertussen ontving ik een reactie van Sven Ornelis, u kan ze hieronder lezen:

Beste Bart,

 Ik kreeg via m’n collega’s uw opiniestuk in m’n mailbox. Ik heb het met veel respect en begrip gelezen. Ik begrijp uw mening, zeker als gewezen godsdienstwetenschapper.Het doet ons deugd om te lezen dat u begrijpt dat het zeker niet de bedoeling was van onze medewerkers die de lijst hebben opgesteld om te kwetsen.Ook daarom hebben ze wel degelijk gezegd dat de hostie niet gewijd moest zijn.

Bij mijn weten wordt pas in de eucharistieviering dat “gewone” stukje brood het lichaam van Christus.Ik weet nog goed dat vroeger enkele vriendjes van me zo’n ongewijde hosties hadden gekregen van de plaatselijk priester “om misje te spelen”.Maar goed, dat wordt bijna een dogmatische discussie en die moeten we natuurlijk ook niet gaan voeren.

Dat neemt niet weg dat we wel begrijpen dat je je persoonlijk vragen stelt bij een ongewijde hostie als spelelement.

We zullen in het vervolg daarom nog met extra aandacht dit soort items overdenken.Kwetsen is wat wij niet willen, en respect is een belangrijke waarde van onze zender

 Met dank voor uw mail,

 Van harte

Ik beantwoordde hem als volgt:

Beste Sven,

Bedankt voor je antwoord. Je hebt inderdaad goed onthouden dat de hostie pas Lichaam van Christus wordt na de consecratie. De ongewijde hostie gebruiken kan dan ook inderdaad helemaal geen kwaad en hoeft niemand te kwetsen. Ik kan me echter voorstellen dat niet elke deelnemer het daar zou nauw mee neemt en mogelijk gewoon op zondag aangeschoven is in de communie-rij en een geconsacreerde hostie meenam om in zijn koffer te steken. Misschien heb ik hierop te weinig de nadruk gelegd in mijn opiniestuk.
Ik wil je in ieder geval bedanken dat je het voornemen neemt om in de toekomst extra rekening te houden met religieuze zaken en dank je nogmaals dat je de tijd nam om op mijn bericht te reageren.

Ik wens je graag nog veel succes met uw radiowerk en sta graag ter uwer beschikking als ik u ergens mee ten dienst kan zijn.

Vriendelijke groeten
Bart Giedts

Waarom hangen jullie overal kruisen, het is toch zo iets verschrikkelijks!

7c758f01c989874a5f32185fadd1cb76

Deze vraag is me vaak gesteld, door moslimleerlingen, vrienden en collega’s. Heel wat mensen zien de gekruisigde christus en zien vooral het marteltuig en daar hebben ze ook gelijk in. Het kruis is een vreselijke manier om iemand om het leven te brengen. De dood aan het kruis is immers, traag, vernederend en erg pijnlijk. U leest het goed, ik schrijf is en niet was, want ook vandaag nog wordt kruisiging toegepast om mensen om het leven te brengen, vooral in het Midden-Oosten waar moslimextremisten deze manier van moorden op Christenen toepassen.

Als wij christenen beweren zoveel van Christus te houden, waarom tonen we Hem dan steeds in wat zijn minst glorierijke moment lijkt te zijn: het moment waarop Hij gekruisigd wordt. Scheppen wij genoegen in zijn dood? Zijn wij ongevoelige verheerlijkers van pijn?

Gelukkig is hier opnieuw niet alles wat het lijkt en zit er oneindig veel meer achter. Het kruis van Christus is geen symbool van dood maar van leven, het is geen symbool van haat, maar van liefde.

We kunnen Christus en het kruis niet van elkaar scheiden. Zijn dood op het kruis was geen toevalligheid. De kruisdood is veel meer dan een spijtig en tragisch einde aan het leven van Jezus, die ons Zijn leer bracht, maar het is juist het doel van Zijn komst. Christus is net gekomen om zichzelf op te offeren voor de vergeving van onze zonden. De zonden van de mens, die hun oorsprong vinden in de erfzonde die gepleegd werd door Adam en Eva. Door hun zonde ontstond er een breuk tussen ons en God, waardoor de poorten van de Hemel gesloten werden. Daardoor kon niemand nog van het eeuwige geluk in de hemel genieten. Om deze breuk tussen mens en God opnieuw te herstellen was een offer nodig, een offer dat alleen God zelf kon brengen en dat Hij uit liefde voor de mens dan ook brengt als Christus.

God geeft om ons en heeft zich ons lot aangetrokken. Hij offert zijn Zoon op uit liefde voor ons, zondaars. Ondanks de ontrouw van de mens aan God, geeft God toch om ons en wil Hij ons redden zodat we met Hem eeuwig van de hemel kunnen genieten. Dat maakt van het kruis een teken van liefde. Zeg nu zelf voor wie zou jij kiezen voor een leven vol lijden en een zo vreselijke dood als die aan het kruis, als dat betekent dat je hem of haar kan redden? We zouden het misschien over hebben voor onze ouders of onze kinderen, maar verder? God doet het voor ons allemaal en voor ieder van ons in het bijzonder en dat is pure liefde.

Toch zal het voor vele mensen onbegrijpelijk zijn dat we in een God geloven die zich voor ons heeft opgeofferd, zo werd het ook voorspeld in de eerste brief van Paulus aan de Christenen van Korinthe:

[23] Maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid, [24] maar voor hen die geroepen zijn, Joden zowel als Grieken, Gods kracht en Gods wijsheid. [25] De dwaasheid van God is namelijk wijzer dan de mensen, en de zwakheid van God is sterker dan de mensen.

Ook Paus Benedictus haalde dit al aan in een toespraak voor de jongeren in 2011

Wij geloven vast dat Jezus Christus zichzelf aan het kruis geofferd heeft om ons zijn liefde te geven. In zijn lijden droeg hij ons lijden, nam onze zonden op zich, verkreeg vergeving voor ons, verzoende ons met God de Vader en opende voor ons de weg naar het eeuwige leven. Zo werden wij verlost van wat ons leven het meest blokkeert: de slavernij van de zonde. We kunnen nu iedereen liefhebben, zelfs onze vijanden, en deze liefde delen met onze armste broeders en zusters en ieder die in moeilijkheden zit.

Beste vrienden, het Kruis schrikt ons vaak af, omdat het een ontkenning van het leven lijkt. In feite is het tegendeel waar! Het is Gods “ja” tegen de mensheid, de opperste uiting van zijn liefde en de bron waaruit het eeuwige leven voortvloeit. Juist uit Jezus’ doorboorde hart op het Kruis stroomt dit goddelijke leven voort, altijd toegankelijk voor wie zijn ogen opheft naar de Gekruisigde. Ik kan jullie alleen maar aansporen om Jezus’ Kruis te omarmen als teken van Gods liefde en de bron van nieuw leven. Buiten Jezus Christus, opgestaan uit de dood, kan er geen redding zijn! Alleen Hij kan de wereld bevrijden van het kwaad en de groei bewerken van het Koninkrijk der gerechtigheid, vrede en liefde waar wij allemaal zo naar verlangen.

Tot slot zei ook zijn opvolger Franciscus over het kruis in zijn eerste preek als Paus:

Wanneer wij zonder het Kruis op weg gaan, wanneer wij zonder het Kruis bouwen en wanneer wij een Christus zonder Kruis belijden, dan zijn we geen volgelingen of leerlingen van Onze Lieve Heer.

Het kruis hangen wij op zodat het voor ons een herinnering zou zijn aan de liefde voor God en het offer dat Christus voor ons bracht. Maar het is ook een symbool van troost voor die momenten waarop we zelf lijden. We lijden nooit alleen en ons lijden is God niet onbekend, want in Christus heeft Hij zelf geleden. Wie anders dan God zou ons dan zo goed kunnen begrijpen als we zelf in lijden verdrinken en denken “Mijn God, Mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?”

Bestaat de Duivel echt?

Melissa H., leerling 6 verzorging, BSO

De Duivel, ook wel Lucifer, Satan of nog anders genoemd, speelt geen onbelangrijke rol in het christendom, het is dus wel goed om te weten of hij nu wel of niet echt bestaat.picture-6

In tegenstelling tot wat beweerd wordt, moeten we Satan zeker niet enkel als symbool zien van het kwaad, maar is hij een bestaande entiteit. De Duivel bestaat en wil ons kwaad doen, dat heeft ook Paus Franciscus al meermaals gezegd. In een homilie op 30 oktober 2014 zei hij bijvoorbeeld nog:

” Deze generatie en vele anderen, geloven dat de duivel een mythe is, een figuur, een idee, het idee van het kwaad, maar de Duivel is echt en we moeten hem bestrijden”.

Ook toen hij nog kardinaal was in 2010 zei hij:

“Ik geloof dat de Duivel bestaat en zijn grootste overwinning in deze tijd is dat hij ons heeft doen geloven dat hij niet echt is.”

De paus is natuurlijk niet de enige die Satan als een werkelijkheid beschouwd, ook andere kerkgeleerden uit de gehele geschiedenis en niet te vergeten Christus zelf, spreken over de duivel als een realiteit. Het bestaan van de Duivel is dan ook een onderdeel van de katholieke leer.

Als de Duivel bestaat, waar komt hij dan vandaan en hoe ziet hij eruit? In de tekeningen die we van de duivel zien heeft hij vaak horens en bokkenpoten. Deze manier van afbeelden is afgeleid van Pan, een figuur uit de Griekse Mythologie. Hij was ondermeer de god van het woud en van de dierlijke instincten. In de bossen zou hij heel wat mensen en dieren angst hebben aangejaagd. Het woord pan-iek zou hierop bijvoorbeeld gebaseerd zijn. Dat de Duivel heel wat mensen, net zoals Pan angst inboezemt, zou een verklaring kunnen zijn dat hij met dezelfde kenmerken wordt afgebeeld, maar dat is slechts een van de vele verklaringen. Vaak zien we hem ook met een drietand en ook dit symbool is aan Griekse goden ontleend. Zowel Zeus, Poseidon, maar misschien belangrijker ook Hades, de god van de onderwereld (hel) werden met met dit attribuut afgebeeld. De duivel wordt trouwens ook nog op heel wat andere manieren afgebeeld, de ene al wat angstaanjagender dan de andere. Dat terwijl eigenlijk elke afbeelding van de duivel op voorhand al onjuist is omwille van het simpele feit dat hij geen lichaam en dus ook geen uiterlijk heeft.

In de schoolcatechismus, die vooral bij onze grootouders bekend zal zijn, kon je lezen dat de Duivel oorspronkelijk een engel was, meer bepaald de engel van het licht, “Lucifer” genaamd. Hij heeft dus niet echt een lichaam (ook nu niet), maar is net zoals de andere engelen een geest, zonder lichaam.

duivel

Natuurlijk is hij geen goede engel gebleven, hij kwam in opstand tegen God, samen met één derde van alle engelen. Deze werden demonen, slechte engelen met andere woorden. De reden van hun opstand is minder gekend, maar sommige theologen vermoeden dat de Duivel het niet kon verkroppen dat God de mens zou gaan scheppen en hen lief zou hebben, meer nog, dat Hij ook mens wilde worden in Christus om ons te redden. Dat zou dan met zich meebrengen dat de engelen voor de mens zouden moeten buigen. Omdat de Duivel de mens als minderwaardig beschouwde kon hij dit niet aanvaarden en kwam hij in opstand. Hij werd echter verslagen en uit de hemel verdreven. Of het daadwerkelijk zo is gelopen is een beetje gissen, maar wat wel vaststaat is dat de Duivel de mens haat. Hij is jaloers op de mens en wil ons kwaad doen, ook dat is in de catechismus te lezen.

43. Trachten de duivelen ons kwaad te doen?

Ja, de duivelen trachten ons kwaad te doen, uit haat tegen God en uit nijd tegen de mensen, vooral door ons tot zonde te bekoren; maar zij kunnen ons niet tot zonde brengen zonder onze vrije toestemming.

De duivel wil ons verleiden tot de zonde omdat hij het niet kan verdragen dat we gelukkig worden. Het liefst van al wil hij ons eeuwig zien lijden, afgeschermd van Gods liefde. Hij wil ons met andere woorden dus allemaal in de hel, volledig van Gods liefde afgekeerd. Al vanaf het begin van de schepping (denk aan het verhaal van Adam en Eva met Satan als de slang) wil hij ons door zijn verleidingen van God wegbrengen. Sluw als hij is doet hij dit natuurlijk vooral geleidelijk aan, zodat we er vrijwillig in trappen en ons meer en meer van God verwijderen. Volgens Franciscus werkt de Duivel in drie stappen. Eerst plant hij het kwaad in ons, het idee, een verleiding. Dan voedt hij het, laat het groeien en overgaan op anderen. Tot slot wordt het zo groot en is het kwaad zo verspreid over de samenleving dat we het gaan aanvaarden en rechtvaardigen.

Het moet niet verbazen dat de paus ons zo vaak wil duidelijk maken dat de Duivel wel degelijk bestaat. Als we ons bewust zijn van de Duivel, zullen we van nature ook meer op onze hoede zijn voor zijn verleidingen. We moeten ons altijd afvragen wat goed is en kwaad. God wil dat we allemaal gered worden, dat we de Weg van zijn liefde kennen. We moeten ons dus steeds de vraag stellen, wat is het wat God wil en dat doen we door naar het evangelie te kijken en naar de handelingen van Christus, niet door mee te lopen met wat de maatschappij op dat moment aanvaardbaar vindt.

Wat is dat ronde dingetje boven die engel?

Yasmina, 5 verzorging, BSO

Angel-of-God

Wat is nu dat ronde dingetje rond het hoofd van heilige X of engel Y ? Het is een vraag die regelmatig gesteld wordt. Je ziet deze ronde schijven of ringen inderdaad telkens weer terug bij heiligenbeelden of -schilderijen. “Natuurlijk zijn dit niet zomaar rondjes of ringetjes, maar gaat het over wat we in christelijke traditie een aureool of ook wel nimbus noemen. Misschien heb je er ook al wel over gehoord met de Engelse benaming ‘halo’ (nu weet je meteen waar dat liedje van Beyonce met de gelijknamige titel over gaat).

Het is niet toevallig dat we deze telkens weer zien terugkomen bij heiligen of engelen, want de aureool is net een symbool van de heiligheid of goddelijkheid. Het maakt ons dus duidelijk dat de persoon die in een beeld of op een prent wordt uitgebeeld “heilig” is. Vooral in de Middeleeuwen was dit handig. Heel wat mensen konden in die tijd nog niet lezen, maar door de aanwezigheid van een aureool wist men dan toch dat het over een heilige ging.

De aureool is trouwens niet typisch christelijk, want ook ik andere levensbeschouwingen worden aureolen al dan niet in een andere vorm gebruikt om het goddelijke karakter van personen, wezens of goden te benadrukken. Zo komt het terug bij de Romeinse god Mithras, maar ook in het hindoeïsme en in afbeeldingen van profeten in sommige stromingen van de islam.

GoddevaderIn de christelijke traditie verschijnt de aureool zelfs pas vanaf de 5de eeuw. Oorspronkelijk werd hij enkel bij God en de engelen gebruikt, pas later worden ook apostelen en andere heiligen met een aureool afgebeeld. Meestal gebeurt dit in de vorm van een cirkel die achter of boven het hoofd zichtbaar is, maar ook andere vormen werden in de loop van de geschiedenis gebruikt. Zo zal God de Vader bijvoorbeeld vaak worden afgebeeld met een driehoekige aureool als symbool voor de Heilige Drievuldigheid.

olvHet is dus vooral een toevoeging van de kunstenaar die de heilige afbeeldt die ons iets wil duidelijk maken over de staat van de persoon in kwestie, veel eerder dan dat heiligen in werkelijkheid een aureool zouden hebben zweven boven hun hoofd. Toch is deze lichtkrans misschien niet helemaal uit de lucht gegrepen. Heel wat mensen die Maria zagen verschijnen, spreken immers van een licht dat van haar uit ging. Op de prent hieronder lijkt Maria bijvoorbeeld licht uit te stralen. De manier waarop Maria hier wordt afgebeeld is gebaseerd op een fragment uit de Bijbel dat je terugvindt in de openbaring van Johannes dat hoodstuk 12 vers 1:

 “Er verscheen in de hemel een indrukwekkend teken: een vrouw,
bekleed met de zon
, met de maan onder haar voeten en een krans van twaalf sterren op haar hoofd.”

Ook over andere heiligen lezen in het boek wijsheid hoofdstuk 5,15-16 het volgende :

   ” Maar de rechtvaardigen leven tot in eeuwigheid; de Heer zorgt voor hun loon, de Allerhoogste waakt over hun lot. Daarom ontvangen zij een schitterende kroon en een sierlijke diadeem uit de hand van de Heer…”

Wel gaat het misschien wat ver om uit deze twee citaten te concluderen dat we in werkelijkheid een echte aureool zullen krijgen wanneer we in de hemel komen. De citaten zijn waarschijnlijk vooral symbolisch te interpreteren. De aureolen in de kunst willen vooral benadrukken dat de heiligen een deel van het goddelijke licht reflecteren in de manier waarop ze geleefd hebben. Net zoals elke lamp gemaakt is om licht te geven, is elke mens geschapen om door het Goddelijke Licht bevangen te worden en het door te geven. Onze hoofdbekommernis moet dus niet zijn hoe een heilige er uit ziet, maar hoe we er één moeten worden.

Waarom we ondanks misbruik toch nog trouw blijven aan de Kerk

Naar aanleiding van een vraag op Facebook
Verschenen als bijdrage in “Kerk en Leven” van Wilrijk van 10-12-2014

Waarom blijven die katholieken toch zo trouw aan de Kerk na al die schandalen? Hoe kan het zijn dat je na alweer een geval van pedofilie toch nog je geloof behoudt? Waarom laten ook wij ons niet “ont-dopen”? Het zijn vragen die we misschien allemaal als gelovigen gekregen hebben uit onze omgeving, in gesprekken met vrienden, op familiebijeenkomsten, op café of op internet via de sociale media. Hoe antwoord je op deze vragen?

Hoogst waarschijnlijk zit u net als alle andere katholieken erg verveeld met deze zaak. Dat misbruik bestaat in onze maatschappij is al erg genoeg, veel erger is het dat het bestaat in onze eigen geloofsgemeenschap. Des te meer dat het gebeurt door enkele van onze priesters, die onze herders zouden moeten zijn.

Toch zou dit in de verste verte geen gevolgen mogen hebben voor ons eigen geloof in de Kerk en in Christus zelf. Hoewel het voor velen moeilijk kan zijn om een onderscheid te maken tussen de Kerk en haar , al dan niet zondige, bedienaars, is er wel degelijk een verschil. Het is ontegensprekelijk zo dat schandalen zoals die van het misbruik in de Kerk, de Kerk schaden, maar langs de andere kant heeft het geen enkele invloed op de heiligheid van de Kerk zelf. Dat komt omdat de Heiligheid van de Kerk niet afhangt van de heiligheid van individuele leden, maar zijn oorsprong vindt, in haar Stichter.

Het is Christus zelf die de Kerk gesticht en dus ook gewild heeft. Je kan de Kerk niet los zien van Christus zelf, maar wanneer gelovigen of zelfs priesters zondigen heeft dat vanzelfsprekend geen enkele invloed op de Heiligheid van God zelf, of aan de waarde van Zijn leer.Ook omwille van haar doel is de Kerk heilig, omdat ze ons allemaal tot heiligheid opwekt en velen tot heiligheid brengt. Dankzij de Kerk en haar sacramenten, zoals het doopsel, het huwelijk en de biecht, kunnen ook wij heilig worden. Waar zouden we heen gaan om deze sacramenten te ontvangen als we de Kerk verlaten.

Overigens is het zo dat als we deze sacramenten ontvangen hebben van een zondige priester, zij hun waarde toch blijven behouden. Net zoals een lening bij een bank niet afhangt van de bankrekening van een bankbediende, hangt ook de waarde van een sacrament niet af van de heiligheid van de priester die ze ons geeft.

Natuurlijk moeten we oog hebben voor de slachtoffers van dit verschrikkelijke misbruik, maar niemand, ook de slachtoffers niet, zou er baat bij hebben dat we de Kerk, die ons met God verbindt zouden verlaten omdat sommigen tegen de leer van de Kerk zelf gezondigd hebben.

Hoe dan ook beschikken we gelukkig toch over heel wat goede en heilige priesters en ook dat is alweer een argument om zonder angst de Kerk tegemoet te treden. Als de schandalen in de kerk ons iets geleerd moeten hebben, is het zeker niet dat we de Kerk opzij zouden moeten schuiven, maar het is des te meer een oproep om de gaven van de Kerk ten volle te gebruiken en elke dag te werken aan onze eigen heiligheid.

Bart Gietds,

Leerkracht Rooms- katholieke godsdienst in het secundair onderwijs
Auteur bij het Davidsfonds

Waarom mogen gescheiden (en hertrouwde) mensen geen hostie?

Vraag van verschillende leerlingen, collega’s, kennissen,…
communion_3
De vraag is vandaag brandend actueel en ik hoor ze dan ook regelmatig de laatste dagen, niet enkel van leerlingen, maar ook van collega’s en mensen uit mijn omgeving. Wat is nu juist het probleem? Waar wringt het schoentje? Ik probeer het opnieuw zo kort en duidelijk mogelijk uit te leggen. Allereerst moet je eerst 3 essentiële standpunten van de Kerkleer kennen:

  • Overspel is een doodzonde: Nogal logisch voor de meeste mensen, en tot hier is iedereen het meestal ook eens met de Kerk. Je echtgenoot(e) bedriegen kan niet. Al van bij de tien geboden wordt erop gehamerd dat het een ernstige overtreding is van God’s wet, maar ook op andere plaatsen in de Bijbel, zoals bij het verhaal van de boetvaardige zondares (Joh 8, 1-11), wordt er stelling genomen tegen overspel.
  • Het huwelijk is onontbindbaar: Katholieken mogen dus niet scheiden. Het kerkelijke huwelijk wordt pas ontboden bij het overlijden van een van de partners. Daarvoor baseert de Kerk zich opnieuw op de bijbel, waarin staat dat wat God verbindt, de mens niet kan scheiden (Mt 19,6). Wie toch een wettelijke scheiding aanvraagt, zal dus kerkelijk nog steeds getrouwd zijn. Dit brengt met zich mee dat wanneer een van de partners uit een kerkelijk huwelijk een nieuwe partner heeft, hij dus zijn eerste partner bedriegt. Ook dit kunnen we heel duidelijk terug vinden in de bijbel (Mt 5, 32).
  • Enkel wie in staat van genade is, kan te communie gaan: Dat wil zeggen dat enkel wie vrij is van doodzonde een hostie mag ontvangen tijdens de mis. Wie een doodzonde heeft begaan, door overspel te plegen, mag de hostie dus niet ontvangen. Dezelfde regel geldt overigens ook voor anderen. Wie nooit naar de mis gaat, steelt of geweld heeft gepleegd is in staat van zonde en daardoor uitgesloten van de communie. Ook deze regel vindt zijn oorsprong in de Bijbel (1Kor 11,27). Voor katholieken is de hostie dan ook meer dan zomaar een stukje brood, het is écht het Lichaam van Christus. Gelukkig hoeft de staat van zonde niet definitief te zijn en is er verlossing mogelijk door het sacrament van de biecht. Wie zijn zonden oprecht opbiecht kan opnieuw tot de staat van genade komen en weer de hostie ontvangen. Dit veronderstelt dan natuurlijk wel dat men de zonde achter zich heeft gelaten.

Wanneer we deze drie elementen optellen komen we dus bij ons antwoord. Een relatie met een nieuwe partner wordt aanzien als overspel waardoor de partners in staat van doodzonde verkeren. Hierdoor kunnen ze niet te communie. Pas als ze hun nieuwe partner verlaten hebben en biechten kunnen ze ook weer het sacrament van de eucharistie (maw. de hostie) ontvangen. Natuurlijk zijn er enkele nuances aan te brengen zo kan wie gescheiden leeft, maar zonder nieuwe partner door het leven gaat in principe wel nog te communie gaan. Verder zijn er ook koppels waarbij het eerste kerkelijke huwelijk ongeldig is verklaard. Dit eerste huwelijk heeft dan in feite nooit bestaan en wanneer deze mensen dan een “nieuwe partner” huwen, kunnen zij vanzelfsprekend ook te communie gaan.

Alles samen klinken deze regels van de Kerk misschien een beetje hard, maar ze vinden allemaal hun oorsprong terug in de Bijbel. Daarnaast zijn ze er ook om de heiligheid van het huwelijk en van Christus zelf (in de Eucharistie) te beschermen. Wanneer de Kerk zou beslissen om tegen een van de bovenstaande regels in te gaan bestaat het gevaar dat ze afbreuk doet aan hetzij het huwelijk, de bijbel of aan Christus zelf.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat de Kerk oog moet hebben voor gescheiden en hertrouwde mensen, die zich in deze moeilijke situatie bevinden. Het is de taak van de Kerk om, net zoals Christus, deze mensen tegemoet te gaan en te helpen bij hun moeilijke toch om zich opnieuw te verzoenen met Christus.

Na de blog, nu ook het boek!

Dag beste bezoekers,

Het is ondertussen al een tijdje geleden dat ik nog een nieuwe tekst geplaatst heb op mijn blog. Dat heeft naast het drukke gezinsleven, vooral te maken met het feit dat ik de laatste maanden, samen met mijn collega Bart Van Gheluwe en de mensen van het Davidsfonds, bezig ben geweest om van deze blog een boek te maken. Het boek is ondertussen verschenen en verkrijgbaar in de meeste boekhandels. Ook via onderstaande link kan je hem bestellen.

Alvast bedankt voor jullie vele bezoeken en steun!

Waarom doet meneer pastoor de afwas tijdens de mis?

Auteur :

Giedts Bart, meer info
Prijs :
€ 14.95
Omschrijving :

Mogen katholieken een bikini dragen?
Waarom is de Kerk tegen homo’s?
Mogen nonnekes buiten hun klooster komen?
Wie is de bomma van Jezus?
Waarom houden ze geen popconcerten in de kerk? Dan zouden er toch meer jongeren komen?De Kerk loopt leeg. De jongeren zijn de grote afwezigen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet met geloof bezig zijn. Bart Giedts, godsdienstleerkracht in het secundair onderwijs, krijgt dagelijks vragen over christelijke rituelen en gewoontes die voor jongeren vandaag niet meer vanzelfsprekend zijn.

Dit boek bundelt de vijftig meest interessante, grappigste , verrassende maar oprechte vragen van jongeren over de Kerk. Over het kiezen van een nieuwe paus, trouwen voor de kerk en wekelijks naar de mis gaan. Bart Giedts gaat op zoek naar concrete en eerlijke antwoorden. Antwoorden voor zijn leerlingen maar ook voor zijn buren, collega’s, vrienden en familie. Kortom, antwoorden voor iedereen die op zoek is naar duidelijkheid over geloof.

Voor leerkrachten: download hier het lesdossier dat bij het boek hoort.
Bart Giedts vertelde op Radio 1 over zijn boek.

ISBN nummer :
978 90 5826 998 0
  Download hier het lesdossier! – 3164 kb
:: Bestel

Tellen de sacramenten wel als je ze krijgt van een zondige priester?

Tellen de sacramenten wel als je ze krijgt van een zondige priester?
Vicky 7 Organisatie-assistentie, bso

Wanneer ik in een les over het priesterschap vertelde dat priesters celibatair moeten leven,  kreeg ik deze opnieuw goeie vraag. Vicky vertelde me dat ze haar vormsel had gekregen van een priester.
Hoewel het vormsel op zich moet worden toegediend door een bisschop, hoeft dit op zich geen probleem te zijn, want in nood mag de bisschop ook aan een priester de toestemming geven om het vormsel toe te dienen. Waarschijnlijk was dat dus ook hier het geval. Wat bij Vicky echter meer op de maag lag was dat het een priester was waarvan achteraf bleek dat hij toch een relatie had. Vicky vroeg zich dus bezorgd af of  haar vormsel eigenlijk nog wel geldig was, als haar vormheer in zonde had geleefd wanneer deze haar het vormsel had toegediend. Met andere woorden, tellen sacramenten nog als we ze krijgen van een zondige priester?

Gelukkig heeft de Kerk goed nieuws voor Vicky. De geldigheid van de sacramenten hangt niet af van de “heiligheid” van de bedienaar (=de persoon van wie je het sacrament “krijgt”). Ze zijn dus ook geldig als ze door een priester of bisschop die in staat van zonde is, worden toegediend. Dit komt omdat de kracht van de sacramenten niet van de heiligheid van de priester afkomstig is, maar uit de heiligheid van Christus komt, die in de priester werkt. De kracht is dus niet van de priester zelf, maar van Christus afkomstig. Zolang de priester de bedoeling had om het sacrament toe te dienen zoals de Kerk dat doet, is het sacrament geldig, ongeacht zijn eigen zondigheid.

Je zou het een heel klein beetje kunnen vergelijken met iemand die een lening gaat vragen in de bank. Deze lening kan hij dan verkrijgen via een medewerker van de bank die alles voor hem in orde brengt. Het geld is echter afkomstig van de bank zelf en niet van de medewerker in kwestie. Het zou dus best kunnen dat de medewerker zelf heel wat schulden heeft, maar dat heeft geen invloed op de lening die jij met de bank afsluit.

Dat de sacramenten niet afhankelijk zijn van de heiligheid van de priester, wil natuurlijk niet zeggen dat priesters niet hun uiterste best moeten doen om toch heilig te leven. Het is niet alleen hun plicht als katholiek, maar ze vervullen bovendien ook nog een voorbeeldfunctie. Ze zijn de herders van hun kudde die bestaat uit de parochianen . Een slechte priester kan niet alleen zijn parochie, maar ook de hele Kerk ernstige schade toebrengen, denk  bijvoorbeeld maar aan de schade die door pedofiele priesters werd aangebracht.

Samengevat kunnen we dus stellen dat ook sacramenten van zondige priesters geldig zijn. De priester geeft het sacrament niet uit eigen kracht, maar als vertegenwoordiger van Christus die van Hem de kracht gekregen heeft deze sacramenten toe te dienen.  Toch blijft het de verantwoordelijkheid van elke katholiek en van de priester in het bijzonder, om een waardige vertegenwoordiger van de Kerk en Jezus te zijn, door een goed en heilig leven te leiden.

Afbeelding

Met wie hebben de kinderen van Adam en Eva zich voortgeplant?

Met wie hebben de kinderen van Adam en Eva zich voortgeplant?

Kelly en Natacha, 5 Organisatiehulp, bso

Hoe zat dat nu eigenlijk? Adam en Eva waren de eerste mensen, die door God werden geschapen. Ze kregen na Kain en Abel nog heel wat kinderen, maar hoe ging het dan verder? Schiep God nog wat mensen zodat ook zij zich konden voorplanten of deden ze dat met elkaar? Als dat het geval is, spreken we over incest, wat toch eigenlijk niet mag.

Hoewel het scheppingsverhaal dat we in de Bijbel kunnen lezen door ons als katholieken niet letterlijk moet genomen worden, geloven we toch wel dat de hele mensheid afstamt van Adam en Eva. Dat betekent dus ook dat hun eerste kinderen binnen het gezin op zoek moesten naar een partner om zich voort te planten en dus technisch gezien incest pleegden.

De Kerk is tegenwoordig echter heel strikt in zijn wetgeving en incest is duidelijk verboden. Niet alleen broer en zus, maar ook andere dichte familieleden, mogen volgens het kerkelijk recht niet met elkaar trouwen en dus ook geen gemeenschap hebben.
Toch gingen de kinderen van Adam en Eva niet in de fout. Het verbod op incest kwam pas vele jaren na de tijd van Adam en Eva. Het werd door God zelf opgelegd toen er al lang genoeg mensen waren om buiten de dichte familie een partner te zoeken. Hij gaf Mozes toen de volgende leefregel:

“De schaamte van uw zuster, een dochter van uw vader of van uw moeder, in uw familie of daarbuiten geboren, mag u niet ontbloten.”
(Lev 18:9)

Hiermee wordt dus in Bijbelse bewoordingen verklaard dat seksualiteit binnen dezelfde familie uitgesloten is. Daarmee neemt God de mensheid op zich in bescherming, want verscheidenheid in genen sterkt de mensheid tegen gevaren zoals ziekten en het verkleint de kans dat genetische afwijkingen zich manifesteren en zo negatieve lichamelijke of geestelijke gevolgen kunnen hebben voor kinderen. Kinderen van verwante ouders hebben immers meer kans om misvormd of bijvoorbeeld met leerproblemen geboren te worden, omdat ze uit te gelijkaardige genen voortkomen. (Hoe dit biologisch in elkaar zit lees je hier)

Of er nu ook bij de kinderen van Adam en Eva baby’s met een afwijking werden geboren is niet zeker. Ze worden alleszins niet vermeld in de Bijbel. Misschien was de kwaliteit van de genen ook iets beter aan het begin van de mensheid en doken afwijkende genen pas later in onze ontwikkeling op, maar ook dat is dus niet zeker.

Samengevat moesten de kinderen van Adam en Eva dus inderdaad binnen het gezin op zoek naar een partner om zich voort te planten. Toch zondigden ze hiermee niet, want incest werd pas een hele tijd later verboden en dat is het nu nog steeds.

Afbeelding

“Hoe moet je de rozenkrans bidden?”

Jordy, 6 Organisatiehulp, bso
verschillende leerlingen, bso

De eerste reeks van vijftig vragen is niet beter af te sluiten dan met een reeks van 50 ‘Wees gegroet’-en leek me. Daarom dus deze vraag. De voorbije jaren hebben al heel wat leerlingen mij deze vraag gesteld. De meesten onder hen waren aanvankelijk vooral geïnteresseerd in de ‘Paternoster’ als mode-accessoire, maar werden stelselmatig toch ook nieuwsgierig naar hoe het bidden van een rozenkrans nu eigenlijk werkt.

De rozenkrans of “Paternoster” is een katholieke gebedssnoer. De ‘ketting’ bestaat uit 59 kralen en begint met een kruisteken. Oorspronkelijk had hij 150 kralen die symbool stonden voor de 150 psalmen uit de Bijbel. De Rozenkrans die wij bidden, kregen we volgens de traditie doordat Maria hem in de 15de eeuw, aan Sint Dominicus de Guzman schonk, met de boodschap het “Wees gegroet” en het “Onze Vader” te bidden bij elk van de kralen. De psalmen werden dus vervangen door een “Wees Gegroet” wat het makkelijker maakte voor mensen die geen tijd hadden om de psalmen te bidden of deze niet konden lezen.
Bij het bidden van elk tientje (een rijtje van tien kralen) moeten we nadenken over het leven van Christus, dat oorspronkelijk is samengevat in 15 geheimen. Als we deze allemaal willen overdenken moeten we de gebedssnoer drie keer helemaal bidden, als je dat doet heb je de hele “rozenkrans gedaan”. Slechts één reeks geheimen bidden noemen we een “rozenhoedje”. Paus Johannes Paulus II voegde aan deze geheimen nog de “5 geheimen van het Licht” toe. Dat brengt het totaal dus op twintig.

Wie de rozenkrans bidt, toont niet alleen zijn toewijding aan God, maar krijgt er ook de bijzondere aandacht van Maria door. Het is dus zeker de moeite om te doen.

Het klinkt misschien allemaal wat ingewikkelder dan het is, maar alles zal veel duidelijker worden als je het onderstaande schema gebruikt. Ik geef eerst een kort overzicht, daarna geef ik ook de gebeden en een overzicht van de “geheimen”.

Tip: als je een smartphone hebt is het misschien handig om een rozenkrans (rosary in het Engels) applicatie te downloaden. Op internet vind je ook verschillende mp3 – bestanden waarmee je gewoon kan meebidden. Voor wie niet over al deze hoogtechnologische middelen beschikt is er natuurlijk ook nog Radio Maria, ze bidden op geregelde tijdstippen de rozenkrans en je kan als luisteraar gewoon meebidden. Je kan ook de folder downloaden die ik enkele jaren geleden met mijn leerlingen gemaakt heb, zo heb je de teksten steeds op zak. Je vindt hem hier terug: rozenkrans folder

Afbeelding

Handleiding bij de prent:

1. Maak een kruisteken en bid de geloofsbelijdenis.
2. Bid het Eer aan de Vader…; daarna een Onze Vader
3. Bij elk van de 3 pareltjes bid je :Wees gegroet..
4. Eer aan de Vader…Noem het eerste geheim. + Onze Vader…
5. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
6.Noem het tweede geheim. + Onze Vader…
7. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
8. Noem het derde geheim. + Onze Vader..
9. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
10. Noem het vierde geheim. + Onze Vader..
11. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
12. Noem het vijfde geheim. + Onze Vader…
13. Bid tien maal een Wees gegroet en sluit af met het Eer aan de Vader…
14. Sluit af met het kruisteken.

De Gebeden:

De geloofsbelijdenis: Ik geloof in God de Almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde. En in Jezus Christus, Zijn enige Zoon, onze Heer, Die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de Maagd Maria, Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, Die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden, Die opgestegen is ten Hemel, zit aan de rechterhand van God de Almachtige Vader, Van daar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in de Heilige Geest; De heilige katholieke Kerk, de gemeenschap van de Heiligen; De vergeving van de zonden ;De verrijzenis van het lichaam; Het eeuwig leven. Amen.

Eer aan de Vader: Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, zoals het was in het begin, en nu, en altijd, en in de eeuwen der eeuwen, Amen

Onze Vader: Onze Vader Die in de Hemelen zijt, geheiligd zij Uw Naam. Uw Rijk kome,
Uw Wil geschiede op aarde als in de Hemel.Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren. En leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade. Amen.

Wees gegroet: Wees gegroet Maria, vol van genade. De Heer is met U. Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van Uw lichaam, Jezus. Heilige Maria, Moeder Gods, bid voor ons, arme zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen

De geheimen

De blijde geheimen ( Worden gebeden op maandag en zaterdag)

1. De engel Gabriël brengt de blijde boodschap aan Maria.
2. Maria bezoekt haar nicht Elisabeth.
3. Jezus wordt geboren in de stal
4. Jezus wordt in de tempel opgedragen.
5. Jezus wordt in de tempel teruggevonden.

De droevige geheimen (dinsdag – vrijdag)

1. Jezus bidt in doodsangst tot Zijn hemelse Vader.
2. Jezus wordt gegeseld.
3. Jezus wordt met doornen gekroond.
4. Jezus draagt Zijn kruis naar de berg van Calvarië.
5. Jezus sterft aan het kruis.

De glorievolle geheimen (woensdag -zondag)

1. Jezus verrijst uit de doden.
2. Jezus stijgt op ten hemel.
3. De Heilige Geest daalt neer over de apostelen.
4. Maria wordt in de hemel opgenomen.
5. Maria wordt in de hemel gekroond

De lichtende geheimen (donderdag)

1. De doop van Jezus in de Jordaan.
2. De zelfopenbaring van Jezus bij de bruiloft van Kana.
3. Jezus verkondigt het Rijk Gods en roept op tot bekering.
4. De wonderbaarlijke gedaanteverandering van Jezus op de berg Tabor.
5. De instelling door Jezus van de Eucharistie

Veel succes!